خیلی تاپیک خوبیه
باعث شد تا من یکم به خودم و کارهای مثبتم فکر کنم.
یکی از کارهایی که همیشه بهش افتخار می کنم و امیدوارم بتونم همیشه انجامش بدهم اینه که هیچ وقت هیچ وقت مشکلات زندگی مشترکمون رو به کسی، حتی مادرم و خواهرم بروز ندادم.حتما کسانی که تاپیک های قبلی من و خوندن در جریان مشکل اخیرم بودن و میدونند که چقدر کنار اومدن باهاش برایم سخت بوده.اما حتی توی این مورد هم هیچ کس چه خانواده ام و چه نزدیک ترین دوستانم چیزی نمی دونند.این ویژگی ام رو از مادرم به ارث بردم. اون هم همیشه طوری مشکلات زندگی و عیب های پدرم رو از بقیه مخفی می کند که همه فکر می کنند بهتر از اون دیگه وجود نداره. الانم هم همسرم طوری نزد همه احترام و ارزش داره که حتی اگه روزی از مشکلاتم برای یکی از نزدیکانم حرف بزنم مطمئنم کسی باور نمی کنه و همه حق رو به همسرم میدهند.
خوشحالم که تا الان توانستم توی زندگیم قوی باشم و برای حل مشکلاتم روی پای خودم بایستم.هر چند که بعضی اوقات انقدر دلم پر بود که دوست داشتم برای در و دیوار درد و دل کنم!
یکی از دلایل عضو شدن توی این سایت خوب هم همین بود.این که بدون ترس از آبرو و تغییر نگاه های دیگران به زندگیم توانستم مشکلاتم رو بازگو کنم.الان هم از داشتن دوستای خوبی مثل شما خوشحالم.
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)