میخوام نقاط ضعف و قوت خودمو بشناسم، کمکم میکنید؟

[فرانک1389]

ممنون از رایحه عشق
دوستان عزیز تاپیکم بالای 80 بازدید داشه اما فقط دو نفر پاسخ دادند چرا؟

آقای خارپشت؟!!خب یه چیزی بگید دیگه.

قبول دارم که توی امر به معروف و نهی از منکر باید محتاط بود اما من این مواردی رو که گفتم به کسی گفتم که خیلی باهاش احساس صمیمیت میکنم و راحت هستیم نه اینکه همینطوری به هر کسی برسم از این حرفا بزنم.در حین اینکه صحبت میکردیم بعنوان مزاح گفتم که حواست به این تلفن اداره باشه ها.
حالا این یه نمونه بود که گفتم وگرنه به خاطر این مسئله مشکل ندارم.

کلا میخوام رفنارهای اشتباهم رو اصلاح کنم خصوصا در مقابل آقایون.
دوستم گفت: باید در مقابل مردها طوری رفتار کنی که ابهت داشته باشی و حتی ازت بترسن!
که این ابهت خودش جذابیت میاره.
خودم اتفاقا اینو میدونم و همینطور هم هستم.چون تمام مردها در برخورد با من حدود رو رعایت میکنن و به فرض اگر جایی خانمها و آقایون به هم دست بدن(مثلا پسر خاله و دختر خاله یا پسر دایی و دختر عمو و ...) به من که میرسن ابدا دست دراز نمیکنن چون میشناسنم و اخلاقمو میدونن و اونوقت خودوشون میگن اشکال شرعی داره(با یه تبسم).یعنی دقیقا وقتی به من میرسن اشکال داره تا نفر قبل از من اشکال نداشت

در عین حال همه اخلاقمو تحسین میکنن هم خانمها و هم آقایون.همممه دوستم دارن و خدا رو شکر با دید مثبت بهم نگاه میکنن.از مردها و پسرهای فامیل و همکار و ... هم کسی تا وقتی کارش واجب واجب نباشه نه باهام صحبت میکنه نه تلفن میزنه.(جز یکی از پسرداییهام که خیلی باهاش راحتم و بعدا در موردش صحبت میکنم)
حتی یه بار پسرداییم گفت: ازت میترسن! چون صحبت با تو جسارت خاصی میخواد!
گفتم تو چرا نمیترسی؟گفت من با همه فرق دارم!(البته راست میگه چون تنها کسیه که من پذیرفتمش و در گوشی بگم بهتون که دوستش دارم)

همه میگن کار درست رو من میکنم.در ظاهر میگن سخت میگیرم اما بعدش میگن کار تو درسته.
در مقابل مردها هم تا جایی که میدونم اصلا یه جور خاص نمیشم مگر در مقابل کسی که دوستش داشته باشم.در اون صورت هم کار خاصی نمیکنم فقط حس میکنم که تپش قلب گرفتم و کلا میفهمم که یه خورده غیر عادی میشم که البته فکر میکنم دیگران متوجه نمیشن!