اینجور که به نظر میاد، علاقه پسر به طرف مقابل خیلی شدید نبوده یا اینکه با دیدی که از طرز تفکر خانواده اش داشته، می تونسته آینده رو حدس بزنه. (به دلیل شرط گذاشتن از همان اول و پذیرفتن نظر خانواده اش بعد از خواستگاری)
اما جواب من به سوال شما که آیا کار آن پسر درست بوده یا نه:
1. احتمالا ایشون در جریان یک رابطه ی احساسی، یک تصمیم منطقی (از نظر خودش) گرفته. یعنی تفاوتهای فرهنگی رو دیده، خودش هم برنامه هایی برای زندگیش پیش بینی کرده بوده و متوجه شده اگه حمایت خانواده اش رو از دست بده، به اون اهداف نمی رسه.
2. مطمئنا بسیاری از آقایون به صورت ناخودآگاه خانواده خودشون رو به بقیه ترجیح میدن. مخصوصا اگه رابطه احساسی قوی هم با طرف مقابلشون نداشته باشن.
3. با سرزدن به موضوعات خانوادگی این انجمن می بینید که رابطه همسران با والدینشون تا چه حد اهمیت داره و به راحتی می تونه آرامش رو از یک زندگی بگیره. شاید پسر (با همان حس پیش بینی کننده اش) زندگی راحتی رو با وجود یک عروس و مادرشوهر درگیر برای خودش متصور نشده. ترجیح داده یک پایان تلخ داشته باشه تا یک تلخی بی پایان!
علاقه مندی ها (Bookmarks)