سلام
به تالار همدردی خوش اومدی.
دو دلی تون بخاطر تربیت پسر دومتون هست یا به خاطر خودتون و احیانا حرف مردم؟
چرا فکر می کنید که بچه هاتون پدرشون رو بیشتر دوست دارن؟؟
بعد از این همه تجربه زندگی مشترک ، قطعا تجربه شما بیشتر از ماست بهتره روی یک برگه مزایا و معایب جدائی رو از دید خودتون یادداشت کنید ، می تونید با پسراتون هم نرم نرمک صحبت کنید و نظر اونها رو جویا بشید.
تاپیکهائی در این تالار وجود داره که نحوه برخورد با یه فرد معتاد ، نحوه کمک به او تا بتونه از این مهلکه بیرون بیاد و... اومده ، مطالعه شون کن . با یه جستجو می تونی پیداشون کنی.
شما خودتون فکر می کنید چگونه میشه به همسرتون کمک کنید تا از این شرایط بیرون بیاد ؟ چه راهکارهائی رو امتحان کردید؟ کدومشون نتیجه بهتری داده ؟ در دوره ای که ترک کردن چه عواملی باعث این ترک شدن و نقش شما چی بود؟
در کوتاه مدت اینکه به همسرت مث یکی از بچه هات نگاه کنی و فکر کنی یه پسر دیگه داری درسته اما در دراز مدت قطعا حرف درستی نیست ، زن و شوهر بهم دیگه نیاز دارن ، هر کدام هم در جایگاه خود ، با قبول مسئولیتهای خود.
فعلا تصمیمی نگیرید تا جوانب مختلف و سود و ضرر هر وجه تصمیم شفاف و واضح بشه براتون.
علاقه مندی ها (Bookmarks)