مشاوره برای همه

[بالهای صداقت]

12/8/1388

تاثیر متفاوت بودن دیدگاه من و همسرم بر روی نحوه تربیت فرزندمان ، به دلیل تفاوت در فرهنگ و شیوه تربیت خودم و همسرم ، و راه حل آن؟

یکم :

تربیت فرزند بیش از هر چیز تحت تاثیر شخصیت و روشهای حاکم بر خانواده است و این یعنی تاثیر پدر و مادر بر روی فرزندمهمتر از سایرین هست.

در مشکلی که شما شرح دادید، صرفا تعارض در روشهای شما و همسرتان ممکن است مشکل ساز شود. هر چه والدین با هم هماهنگ تر باشند و سازگاری اشان بیشتر باشد ، بهتر می توانند روی فرزندشان اثر بگذارند.

در واقع تاثیر رفتار خواهر شوهر ، مادر شوهر ، مادرزن ، خواهرزن، دایی ، عمو و... از اهمیت پایین تری برخوردار هست. چون اگر شما با همسرتان هماهنگ باشید، بر فرض اینکه خانواده شوهرتان یا خانواده شما قصد دخالت داشته باشند ، همسر شما و خودِ شما مانع خواهید شد.

پیشنهاد بنده اینست با توجه به مشکلاتی که دارید، سعی کنید همسرتان را مجاب کنید که قبل از به دنیا آمدن فرزندتان ، مستقل شوید. یا حداقل طی این مدت با همسرتان تمرین هایی را ترتیب دهید که به صورت مستقل مهمانی بروید، تفریح بروید. و سعی کنید استقلال خود را به حداکثر برسانید.

موضوعی در روانشناسی تحت عنوان مرزهای خانواده مطرح می گردد که افراد بیرون از خانواده مثل مادر شوهر/مادرزن و پدرشوهر/پدرزن و خواهر شوهر/ خواهر زن و برادرشوهر/برادر زن حق دخالت در امور خانواده شما را ندارند. و البته این شما و همسرتان هستید که با روشهای مودبانه و قاطعانه می توانید این مرزها را برجسته و پررنگ کنید.

چنانچه ، دخالت های شخص ثالث در زندگی شما به ویژه اثر گذاشتن روی فرزند شما اجتناب ناپذیر می باشد، پیشاپیش هماهنگی های لازم و شرایط مناسب را با همسرتان تدارک ببینید.

همچنین در این راستا لازم است ، همسران روی اعتماد بنفس شان نیز کار کنید

دوم :

در مورد اعتماد به نفس همسرتان به روش ذیل اقدام کنید:



الف )

معمولا کسی که اعتماد به نفس ندارد، خودش را با نتیجه کارهای خودش اندازه می گیرد. نه با خود کارهایش.
بدین معنی که مثلا اگر کار می کند به میزان درآمد احساس موفقیت می کند نه به خاطر میزان فعالیت های کاری اش.

اگر درس می خواند با نمراتش خودش را می سنجد نه به میزان ساعاتی که مطالعه کرده است.

خلاصه اینکه به نتیجه بیشتر می اندیشد و کمتر به فرایند کار توجه دارد.

شما باید در قالب رفتار و گفتار و عکس العملهایت نسبت به او توجه کنید که دقتتان بیشتر روی فعالیت و زحمات او باشد و به او بازخورد مثبت بدهید، نه به نتایج کارهایش.

مثلا بگویید:
از اینکه فرد فعال و زحمتکشی هستی به خودم می بالم.
از اینکه همه سعی ات را در آرامش خانواده انجام می دهی سپاسگزارم.
و ....


ب )
همچنین چنین افرادی نیاز دارند بدون قید و شرط دوست داشته شوند. یعنی اگر خطایی کرد هم باید به او بگویی علیرغم این نقطه ضعفت ، باز هم برایم دوست داشتنی هستی.

این افراد باید یاد بگیرند که حساب ضعفها و کارهای اشتباه خود را از شخصیت خودشان جدا کنند. چون عادت دارند به خاطر ضعفهایشان در درونشان همواره خود را ملامت و کوچک می کنند و تصور می کنند دیگران هم آنها را کوچک می بینند.

پس باید مرتب به آنها بازخورد دهیم که علیرغم نقاط ضعف و قوتش، او را دوست داریم و برایش ارزش قائل هستیم.

ج )

از طرف دیگر تمرکز روی نقاط مثبت اینگونه افراد سازنده تر هست.

بهتر است نسبت به نقاط ضعف آنها بی توجهی نشان دهیم و به نقاط مثبت آنها بسیار بسیار حساس باشیم و با بازخورد مثبت آنها را تقویت کنیم.

کمتر باید به آنها امر و نهی کنیم یا راهنمایی و نصیحت کنیم. چون در این صورت خودشان را نادان و کوچک حس می کنند. اگر لازم بود چیزی از آنها بخواهیم بهتر است بگوییم نظرتان در این مورد چیست؟!

یا اینکه آیا موافق هستید فلان کار را انجام دهیم یا فلان جا برویم و ....


خلاصه و نتیجه گیری:

تربیت فرزند شما بیشتر تحت تاثیر الگوی ارتباطی، تربیتی و شخصیتی شما و همسرتان هست. پس انرژی خود را روی هماهنگ شدن خودتان بگذارید.

قبل از بچه دار شدن سعی کنید با همسرتان صحبت کنید که از نظر فیزیکی مستقل شوید، یا از نظر روانی و موقعیتی رفتار مستقلی را پیش بگیرید به این منظور مهمانی ها، تفریح و ... را بیشتر مستقل انجام دهید یا زمانهای بیشتری فقط به خودتان اختصاص دهید.

با مشکلاتی که اطرافیانتان دارد امکان تنش در روابط شما بیشتر می شود و تعارضهای تربیتی شما و همسرتان، تاثیر منفی روی فرزندتان خواهد گذاشت. لذا حتما هماهنگی های لازم را با شوهرتان در این مورد به عمل آورید.

برای افزایش اعتماد به نفس همسرتان سعی کنید که او به جای نتایج، روی وظایف خود متمرکز شود، روی نقاط قوت او متمرکز شوید، و به او بازخورد مثبت بدهید و بگویید که شخصیت و خود او را علیرغم اختلاف نظرها یا ضعفهایش دوست دارید و همیشه اینطور بوده و هست.

فراموش نکنید تغییر دیدگاه یک فرد به خودش نیاز به زمان دارد و این زمان طولانی هست ، پس باید صبور باشید.