سلام دوستان
حال خوبی داشتم گفتم این شادیمو با شماها تقسیم کنم.
ولی نوشته آقا حامد و امید65 رو که خوندم کمی دلم گرفت. انشالا که هوای ابری دلهاشون به زودی آفتابی بشه و
مثل من به این آیه "ان مع العسر یسری" ایمان بیارن چون بعد از روزهای سخت بسیار ، جاده زندگیم روشن شد و
افق زیباش رو بهم با جزئیات کامل نشون داد و اولین موفقیت تو راه اهدافم رو کسب کردم.
انقدر برنامه و هدف واسه خودم چیندم و خوب دنبالشون می کنم که این بهم حسابی انرژی و انگیزه داده و حسابی
شارژ شارژم به خصوص با این هوای بارونی
و واقعا حضور و حمایت خدا رو بیشتر از همیشه تو زندگیم حس می کنم و واقعا بعد از اون همه سختی دارم روزهای
شیرینی رو تجربه می کنم.
هیچ وقت از اینکه این همه کار برای انجام دارم خوشحال نبودم! اما الان هستم! همش این روزها این شعر حافظ رو
تکرار می کنم.
زمشکلات طریقت عنان متاب ای دل / که مرد راه نیندیشد از نشیب و فراز
طهارت ارنه به خون جگر کند عاشق / به قول مفتی عشقش درست نیست نماز!!!
واسه همین میخوام در راهی که قدم گذاشتم با توکل به خدا با تموم مشکلاتش برم جلو تا به همه اهدافم برسم!
و به دعاهای همتون نیاز دارم توی این راه. منو موقع دعا از یاد نبرین.
زهره جان
انشالا که زود زود خوب بشی دوست جونقدر همون سوپای مامانت رو هم بدون. مامانا فرشته ان واقعا و هر
چی داریم از وجود اونهاست
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)