با سلام
خدمت شما و همه دوستان تالار
به نظر من به نكات مهمي اشاره كردند دوستان و من با نظراتشان كاملا موافقم.
شما الان مسئوليتي در قبال ايشون نداريد.ضمن اينكه ايشون از علاقه شما به خودش داره سوءاستفاده ميكنه.
حتي اگه با مهرباني و محبت هم با شما رفتار مي كردند شما اصلا نبايد بپذيريد.
البته اين كه شما الان بشدت خسته روحي هستين و خلاء عاطفي دارين رو قبول دارم ولي اين راهش نيست.
ضمنا زندگي براي يه خانوم مطلقه با خانوادش بعلت بودن در معرض خطر انحراف اخلاقي و ... بسيار بهتر از زندگي مجردي براي ايشون هست. چون مرد يا زن مطلقه بعلت غلبه احساساتش بر عقل بيشتر از يك فرد مجرد در معرض آسيب پذيري هست و حداقل تا يه مدتي نبايد وارد رابطه ي عاطفي جديدي بشه تا بتونه به حالت عادي روحي برگرده و چه بسا شما ناخواسته با قبول اين خواسته ايشون زمينه را براي ايشون فراهم كنيد.
تو جامعه ما كه ديد مثبتي به زن مطلقه وجود نداره ،زندگي با خانوادش جلوي خيلي از خطرات رو ميتونه بگيره براي ايشون حتي اگه خيلي سخت باشه بهتر از تنها زندگي كردنه.
البته اينها نظرات شخصي من بود اميدوارم كارشناسا بيان و كمكتون كنند كه بهترين تصميم رو بگيريد و احساساتي نشيد.به خدا توكل كنيد برادر عزيز![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)