مشاعره

[گرد آفرید]

یک پاره اخضر می شود،یک پایه عبهر می شود یک پاره گوهر می شود،یک پاره لعل و کهربا

[آرش]

از شب گذشته ام همه بیدار خواب تو
ظلمت شمار سر زدن آفتاب تو
جان تهی به راه نگاهت نهاده ام
تا پر کنم هر آینه جام از شراب تو

[تارا]

وانگهم درداد جامی کز فروغش بر فلک زهره در رقص آمد و بربط زنان می گفت نوش

[108]

شب که در بستم و مست از می نابش کردم چرخ اگر حلقه به در کوفت جوابش کردم

[تارا]

من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم

[108]

ما زمزمه از عید و بهاری نکنیم ما را چه بهاری و چه عیدی همه بر بادم رفت

[تارا]

تو شمع انجمنی یک زبان و یکدل شو خیال و کوشش پروانه بین و خندان باش

[108]

شراب تلخ می خواهم که مرد افکن بود زورش کز او یک دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش

[تارا]

شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه شور شیرین منما تا نکنی فرهادم

[108]

ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست ترا
با اسیر غم خود رحم چرا نیست ترا