مادر شوهر راحت طلب

[سارا بانو]

سلام دوست عزیز به تالار همدردی خوش امدید..
قبل از هرچیز وارد شدن شما به منزل خودتون رو تبریک می گم و امیدوارم همیشه خوشبخت باشید ...
اول از همه از شما خواهش می کنم که سعی کنید در کمال ارامش عمل کنید...
و از دوستان هم خواهش می کنم در راهنمایی های خودشون جانب احتیاط رو فراهم کنند تا مراجع به خاطر تحریک احساسات وارد سیکل معیوب و در نتیجه اون هزاران مشکل دیگه نشه...
ترانه جان فکر می کنم بهتره از شما بخوام که اگر ممکنه بفرمایید شما و همسرتون هرکدام چند سالتونه؟
شخصیت مادر شوهر شما درون گراست یا برون گرا؟شخصیت مادر شما چطور؟

دوست عزیزم سعی کن در رابطه با موضوع خانواده همسر باید بسیار با سیاست عمل کنید و هرگونه عمل احساسی می تونه نه تنها روی روابط شما با خانواده همسرتون که حتی روی روابط شما با همسرتون تاثیر منفی بذاره که حتی در ادامه تبعات ان گردن خانواده خود شما رو هم خواهد گرفت...
قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود...
اول این نکته..
میشه خواهش کنم چند خصوصیت برتر مادر شوهرتون رو بنویسید....
و چند خصوصیت منفی ایشون رو....

....................

من منتظر پاسخ شما هستم تا در ادامه بتونید تصمیم صحیح تری بگیرید...فعلا از شما خواهش دارم فردا با روی باز مثل همیشه پذیرای ایشان باشید ..فرصت برای رفتار خشک زیاده ولی شاید در ادامه تاپیک بتونی تصمیم بهتری بگیری...باشه؟

موفق باشی...

سارا بانو

[tarane jon]

سلام سارا بانو جان.مرسی لطف کردی.من 27 و همسرم 29 سالشه.مادر شوهرم برون گراست ولی مادر من درونگراست...چند خصوصیت برترش : مثبت نگره ، شاد . خصوصیت منفی : راحت طلب ، روش زیاده ، بیشتر به فکر خودشه ملاحظه کسی رو نمیکنه واسه همینم شاده ...به خودش خوش میگذرونه.....
البته دیروز یه دعوای حسابی با همسرم شد چون گفتم این دفعه که مامانت بیاد من کاری نمیکنم و همه کارا رو باید خودت بکنی البته الکی گفتم ببینم همسرم چه کار میکنه ...و اون هم عصبانی شد و یه قاب عکس رو برداشت و شکست و کلی داد و بیداد کرد و فحش داد خیلی گریه کردم البته بعدش معذرت خواهی کرد...خوب میبینین چه زوریه حالا بیشتر از اومدنشون بدم میاد...

این که همسرم به خاطر مامانش با من اینهمه دعوا کرد خیلی ناراحتم کرد ... به نظرتون تا کی میخوان بیان و برن خونه ما ؟ این که میگین همیشگی نیست رو مطمینی ؟ آخه مامانش تقریبا هفته ای 2 یا 3 روز خونه دخترش میره با اینکه دخترش 5 ساله رفته خونه خودش...البته هر چی باشه اون دخترشه و با مادر خودش راحته مثل یه مهمون نیست ..بهش کمک میکنه ، تو کار خونه و ... ولی نمیفهمه اینجا خونه عروسشه نباید زیاد بیاد..اینجا که به من که تو کارا کمک نمیکنه .

[maryam123]

ترانه جان این بود نتیجه این همه نوشتنه ما ؟!

ما گفتیم شما این کار رو بکنی؟!

گفتیم در ظاهر فلان حرف رو بزن ببین چی میشه ؟! دیدی چی شد حالا ؟! عکس العملش رو دیدی.خب... چه مشکلی از شما حل شد؟



توقع داشتی د رمقابل این حرکت نسنجیده ات چه رفتاری نشون بده ؟

من حرف زیادی برات ندارم.فقط یک توصیه :

اونم نگذار به دلیل یک مسئله پوچ و بیهوده که از روی عدم آگاهی چند نفر انجام میشه شما از همسرت فاصله بگیری.

شکستن قاب عکس برای همسرت دیگه عادی شده.دفعه بعد یه چیزه دیگه عادی میشه و ....

[tarane jon]

سلام مریم جان .حق با شماست من یکم کم طاقتم باید صبرم رو بیشتر ببرم بالا.ممنون ازت سعی میکنم راهنمایییهای شما و بقیه رو بکار ببندم . مرسی

[سینان]

مفید ترین کاری که فعلا میتونی بکنی اینه که اصلا مثل مهمون باهاشون برخورد نکن راحت باش یه پذیرایی مختصر
حتی وقتایی که خونتون هستن نه اینکه بی احترامی کنی ولی خیلی عادی به کارای خودت هم برس
اگه قراره با همسرت جایی برین خیلی راحت بهشون بگید ما امشب نیستیم یه شب دیگه بیاین
چند دفعه (البته نه پشت سر هم)بگید نیستیم فکر کنم کمتر بیان

من یه عمه دارم قبلنا همینطوری بود زیاد و بی ملاحظه میومدن خونمون
هر دفعه زنگ میزدن بیان ما میگفتیم امشب نیستیم یه شب دیگه بیاید
الان ارتباطمون خیلی خوبه ولی خیلی کمتر میان خونمون

[tarane jon]

سلام به همه ... واقعا خوشحالم که دوستای خوبی مثل شما دارم . ممنون .شوهرم هم از ته دلش دوست نداره که همش اونا بیان اینجا ولی واسه اینکه کلاس خونوادش رو جلو من کم نکنه هیچی نمیگه .ولی یکی دو بار گفته که خیلی حوصله مهمون بازی نداره... مرسی بچه ها سعی میکنم از راهکاراتون استفاده کنم .ممنون.

[سارا بانو]

سلام ترانه جان..
ممنونم که پاسخ سوالات من رو دادی...

قبل از هرچیزی واقعا به جدیت تذکر می دم به دوستانی که با وجودیکه سعی در کمک به مراجع دارند ولی با بیان تجربیات خودتون که اصلا قابل تعمیم به شرایط ایشان نیست ..ایشان را در اول زندگی وارد یک راه انحرافی نکنید...چند دوست اخیر از شما خواهش می کنم اول تاپیک افت های احتمالی مشاوره را بخونید و بعد به راهنمایی بپردازید..هرچند راهنمایی همه ما در حد تجربه ست ولی نباید شرایط ایشان را با خودتان مقایسه کنید..هرگونه اسیب به زندگی ایشان مستقیما به راهنما بر می گرده..خواهش می کنم دقت کنید...

ترانه جان ..اول از این نکته شروع می کنم که شما در برخورد با اطرافیان خودتون باید اولین نکته ای که مد نظرتون باشه بررسی شخصیت خود شما و بعد شخصیت افراد طرف مقابل شماست..از کوچکترین نکته شروع می کنم..در پست اول فرمودید که مادر شما زیاد به منزل شما تشریف نمیارن و ملاحظه می کنند ولی خانواده همسر شما نه...
دوست عزیزم نکته مهم اول اینه که ویژگی های شخصیتی دو مادر هم کاملا متفاوت هست..مادر همسر شما زنیست برونگرا و این افراد عاشق رفت و امد و تفریح هستند..مشکل از انجا بروز می کنه که شاید شما و همسر شما چنین ویژگی نداشته باشید برای همین این موضوع برای شما ازار دهنده ست...ولی دوست من شما وقتی با مردی پیمان زناشویی می بندید یعنی ایشان را دوست دارید و باید به نظر من پدر و مادری که ایشان را آفریده اند تا امروز شما با او خوشبخت باشید هم بپذیرید.. دوست من یک سوال از شما دارم..
شما فرض کن شرایط کاملا بر عکس بود ..و خانواده شما می امدند و همسر شما شاکی بود؟میشه صادقانه خودتونو جای همسرتون بذارید و بگید آیا با خانواده خودتون هم چنین رفتاری داشتید؟آیا به انها می گفتید نیایند؟

نکته دوم اینکه باید بررسی کنید ..طبق سوالی که یکی از دوستان پرسیدند ایا ایشان در روابط شما و همسرتون اختلالی ایجاد می کنند؟اگر بله..ان هم راه دارد اگر خیر..چه مشکلی در هفته ای یکبار امدن والدین ایشان هست وقنی برای شما جز پذیرایی زحمتی ندارند....شما به یاد بیارید پدر مادر خودتون رو..چه خرجها که برای شما نکردند..چه پذیرایی ها..چه از خودگذشتگی ها ..خب والدین ایشان هم همین طور...شما سعی کنید با دید مثبت به این روزها نگاه کنید..چه بسا روزی انها نباشند و شما و همسرتون حسرت ثانیه ثانیه این روزا رو بخورید...

مورد سوم اینکه دوست من یکی از راههای نفوذ تو قلب آقایون دوست داشتن والدین اونهاست..وقتی شما بر خلاف خیلی ها...مشکل بزرگی مقل تحقیر..توهین و....ندارید را می خواهید با این منفی نگری ها به قول خودتون پای ایشان را از خانه تان ببرید..به نظر شما یک مادر و پدر حق ندارند بعد سالها سختی برای فرزندان اونها وقتی فرزندان به ثمر نشستند لذت اونها رو ببرند؟دوست دارم ترانه جان بشینی تک تک این سوالات فکر کنی....وقی شما با خانواده مردی ان هم بدون دلیل خیلی بزرگی مقابله می کنی ممکنه راههای نفوذ به قلب همسرت رو ببندی و چه بسا به خاطر شکستن قلب مادری خداوند لطفش و برکتش رو از زندگی شما کمرنگ کنه..فکر کن ان شا الله در اینده پسری داشته باشی و عروس شما هم رفتار شما را پیشه کند..چه حسی داری دوست من...صادقانه فکر کن...

دیدید با یکبار صحبت شما کار به قاب عکس شکستن رسید ..درسته..نمی گم بترس..یا کوتاه بیا..نمی گم زجر بکش..نه دوست من ولی باور کن این میزان رفت و امد زیاد نیست اون هم وقتی طرف شما والدین هستند..حالا چه والدین شما چه همسر شما ..هیچ فرقی نمی کنه...پس زندگی رو به خودت تلخ نکن...

با راهکارهای در بالا گفته شده شاید والدین ایشان نیایند و به ظاهر شما موفق شدی ولی باور کن اون شادی قبلی هیچ وقت بر نمی گرده به خصوص اگر دعوا و ...باشه که حرمت شکنی رخ بده دیگه بدتر...من تجربه ای دارم..هیچ وقت حرمت والدین نشکن ..چون دنیا دار مکافاته ...مواظب عمل امروزت باش دوست من...

دوست من مورد دیگه در رابطه با کمک نکردن شما در خانه به ایشان و برعکس اونه..درسته شما وظیفه ای نداری..ولی سوالی دارم در منزل شما همیشه مادرتون ظرف میشوره؟وقتی مادرتون میاد خونه شما همش داره ظرف های شما رو میشوره؟ ایا با کمک کردن شما به والدین همسرتون چیزی از شخصیت و احترام شما کم میشه؟ایا اگر شما هم همچنین عروسی داشته باشید احساس مثبتی به او خواهید داشت؟
می خوام شما رو به سالها قبل ببرم..مادر شما ومادر همسرتون جوان بودند..هر دو مادر شب های زیادی نخوابیدند ..به شما ها شیر دادند..شما رو تر و خشک کردند تا امروز خوشبخت باشید..آیا اونها از شما انتظار کمک داشتند..نه دوست من اونها بی توقع مهر مادری و پدری رو ادا کردند..ایا ما فرزندان نمی تونیم در عوض اون همه محبت والدینمون الان به اونها بی چشمداشت کمک کنیم...؟الان سنی از اونها گذشته دوست من ..نقش ما فرزندان چیه؟

خیلی صحبت کردم..حرف زیاد دارم براتون ولی می خوام بدونی چند نکته را در زندگیت عملی کن دوست من...

1..در مشکلات صبور باش
2.بدون مرد شما ظرفیتی داره و شما باید راههای جا کردن خودتون رو در دل همسر و خانواده اش بلد باشید..
3:تا زمانی که کسی به حرمت..شخصیت و خط قرمز شما تجاوز نکرده شما با بی صبری و عجولی برای خودت مشکل درست نکن
4..منفی نگری دور کن و از امروز با دید مثبت به ایشون نگاه کن.اونوقت می بینی خودت و همسرت با لذت بیشتری زندگی می کنید.
5:احسان به والدین برکت را به خانه شما میاره دوست من....
6:محبت ..محبت میاره...اینو فراموش نکن...

در آخر...اگر شما و همسرتون واقعا تمایلی به امدن انها به خانه خودتون ندارید نتیجه اون تنها قطع رابطه است و دل شکستن..در حالی که با تحمل اون..دید مثبت داشتن...ساده پذیرایی کردن برای کاهش مخارج..می تونه همیشه از برکت وجودشون استفاده کنید بخندید..اینو بهت جدی می گم دوست من...

نکات بیشتری هست که به اینجا بسنده می کنم تا نظراتت رو و تصمیمت رو بشنوم...اگر تمایلی داری می تونیم ادامه بدیم تا نهادینه بشه تمام این حس ها در وجودت تا لذت واقعی اون رو بچشی....

** در آخر هر بار در زندگی احساس خوشبختی کردید بدانید ان را مدیون پدر و مادری هستید که شما و همسرتون رو آفریدند **

موفق باشی
سارا بانو

[tarane jon]

سلام مرسی سارا بانو . حرفاتو قبول دارم .شاید چون هنوز تازه اومدم خونه خودم مادر شوهرم زیاد میاد.البته اره من خیلی اهل رفت و امد نیستم شاید همین دلیل این باشه که دوست ندارم زیاد بیان...ولی سعی میکنم به نکاتی گفتی توجه کنم . مرسی

[سارا بانو]

ترانه جان...
پاسخ کوتاهی که به متن من دادی نشاندهنده نکات مثبت خیلی زیادی ست که در وجود شما نهفته ست.خیلی خوشحالم.من منتظر این می مونم که خوب به موضوع فکر کنی و دوباره ادامه بدیم..اصلا عجله نکن و در ارامش به همه چیزهایی که در اثر رفتارت بدست میاری و از دست میدی خوب فکر کن..
حتی در قسمت هایی از پست من که مشکلی می بینی می تونیم باهم صحبت کنیم دوست من ...
در رابطه با عدم دوست داشتن رفت و امد شما کاملا بهت حق میدم دوست خوبم..اونم راهکار داره...ولی فعلا به علت هجوم اطلاعات چیزی نمی نویسم تا خوب بررسی کنی تا دوباره اگر خواستی ادامه بدیم تا بتونی لذت بخش زندگی کنی....
موفق باشی..
سارا بانو

[فرشته مهربان]

ترانه خانم

به تالار همدردی خوش آمدی

خانم خانمها ، حیفه اینجوری بد اخلاقی ، پست اولتو یه بار دیگه بخون ، از ادبیات خوبی در اشاره به مادر شوهر و خانوادش استفاده نکردی ، هرچه مودبانه تر حرف بزنی و رفتار کنی ، یعنی عزت نفس نشون داده ای و ارزشمندی خودتو به ظهور رسوندی

شما هیچ مشکلی با هم ندارید ، هرچند سارا بانو به خوبی راهنمایی کرد ، اما منم چند جمله ای عرض می کنم .

عزیزم

همه ما ها با هم تفاوتهایی داریم ، هر خانواده ای با خانواده ای دیگر نیز تفاوتهایی دارند ، این تفاوتها لزوماً به معنای اینکه ویژگیهای یکی خوب و مال دیگری بد هست ، نیست ، فقط تفاوته ، هنر ما آدمها هم اینه که با این تفاوتها بتونیم با هم در تفاهم و سازگاری زندگی کنیم .

با روش و روندی که فقط مطابق خواست و سلیقه خود بخواهیم تعامل داشته باشیم جز خود را اذیت کردن و دیگران را رنجوندن نتیجه ای حاصل نمیشه ، تازه اینجوری میشه خودخواهی .

اینجوری که پیداست از نظر ویژگیهای اجتماعی بودن با هم تفاوت دارید ، شما بیشتر گرایش به تنهایی و خلوت دارید اونها رفت و آمد و تعامل بیشتر ، شما احتمالاً درونگرا و اونها برونگرا ، نمیتونی بگی دروانگرایی ما خوبه و کار اونها بد هست ، اونها هم در مورد شما اینجوری نمیتونند بگند .

در این مواقع ما باید سعی کنیم مهارتهای ارتباطی را به کار بگیریم و تفاوتهای دیگران را بپذیریم و یاد بگیریم با این تفاوتها چطور می توانیم در تعامل موفق باشیم و با سازگاری مثبت پیش برویم .

عزیز دلم ، خانواده شوهرت رو همانطور که هستند بپذیر ، چون اونها را انتخاب کرده ای به عنوان فامیل ، برای این کار بهتره خودتو جای اونها بزاری ، از دریچه نگاه اونها نگاه کنی ، و نخواهی اونها تغییر کنند ، بلکه بپذیر که اینگونه هستند ، و قضاوت بد بودن براشون نداشته باش . بعد ببین با این ویژگیهاشون باید چطوری یک ارتباط خوب و دوستانه و شاد باهاشون داشته باشی و نه اینکه از همان ابتدا با دید منفی نسبت به این تفاوتها بنگری و بخواهی اونها مطابق رویه شما عمل کنند .

مهارتها کلامی و ارتباطی را یاد بگیر و به کار ببند.

مثلاً اگر شما آدمی هستی اهل تکلف در مهمانداری وبه خودت سخت میگیری ، لازمه خودت را تغییر بدهی و راحت تر برخورد کنی و زیاد سخت نگیری و مثل مهمان با آنها برخورد نکنی ، مثل پدر و مادرت بپذیرشون و راحت باش ، حتی اگر ببینی این راحت گرفتن شما برای اونها ناخوشایند باشه ، چون شما نه بی احترامی می کنی نه کم محلی می کنی ، بلکه سخت نمیگیری مثلاً حتماً چلو خورشت برای شام درست نمی کنی ، گاهی املت هم درست می کنی با روی باز و احترام و لذت و صادقانه ، اگر اونها خوششون نیاد و انتظار پذیرایی آنچنانی داشته باشند این دیگر مشکل اونهاست و اشتباه اونهاست و شما نگران نباش ، شما جرأتمندانه روش درست رو در پیش بگیر .

اگراحساس می کنی با اومدنشون از کار و برنامه هات عقب می افتی ، مثلاً درس داری و ... سر موقعی که باید به درست بپردازی عذر خواهی کن و مشغول کارت شو ، و بگو شرمنده هستم ولی کارم عقب می افته ، نه بی احترامی کردی ، نه خواستی تحویلشون نگیری . بلکه به برنامه ای که داشتی رسیدی .

در یک کلام برنامه های زندگیتون رو درست تنظیم کنید و با وجود اومدن اونها زندگیتونو تعطیل نکنید وبه زندگیتون برسید .

سعی کنید از این موقعیت برای اینکه از زاویه ای دیگر هم زندگی را ببینید و با آن سازگاری نشون بدهید استفاده کنید ، اینجوری شما آدمی قوی و صبور و توانمند در شرایط مختلف می شوید .

اگر اونها با این روند شما مشکل داشتند حتماً خودشون آمد و رفت را کمتر می کنند ، مهم اینه که شما احترام را حفظ کنید ، بد بینانه نگاه نکنید ، ارزش بزرگتر بودنشون را در نظر داشته باشید ، اما برنامه های زندگتونو هم داشته باشید ، این میشه رفتار درست از سوی شما . و مهم اینه که شما درست عمل کنید .


موفق باشی


.