سلام،
من هم به عنوان یک خانوم میگم باید راستش رو بگی. اصلا از روز اول که باهاش آشنا شدی باید بهش میگفتی و قول میدادی که بهش وفادار بمونی. همسر من وقتی با من آشنا شد بهم گفت که قبلا چه رابطههایی داشته. حتا بعد از اون هم یه وقتها از اونا حرف میزد تا اینکه من ازش خواستم دیگه از اونا صحبت نکنه. برای یک زن شنیدن این حرفها حتا وقتی مربوط به گذشته باشه خیلی سخت و دردناکه. به خصوص زنی که خودش از این لحاظها پاک بوده. ولی از طرفی هم حقیقت اینه که اکثر مردها قبل از ازدواجشون رابطههای دیگه داشتن و فقط فرقشون اینه که بعضیها حقیقت رو میگن بعضیها هم نمیگن. آخرش هم اینکه خانومها میدونن اگه از همسرشون جدا شن نفر بعدی هم که سر راهشون قرار میگیره پسر پیغمبر نیست.
با دروغ گفتن شما فقط ناپاک تر میشی. به نظر من با توجه به شناختی که از همسرت داری جوری صحبت کن که درک کنه هر کسی تو جوونی کارهای غیر معقول و اشتباه انجام میده ولی مهم امروز هست که میخواد درست زندگی کنه و جبران کنه. بگو خداوند به این بزرگی توبهٔ بنده هاش رو میپذیره پس ما هم باید بخشنده باشیم.
آخر هم اینکه هیچ کس غیر از شما و خداوند نمیدونه تو دل شما چی میگذره. ولی اگه واقعا پشیمون باشی خدا کمکت میکنه ناامید نشو. شاید راه سخت در پیش داشته باشی ولی مقاومت کن.
علاقه مندی ها (Bookmarks)