به نظرم دو ماه خیلی زوده واسه تصمیم گیری..
تصمیمش بچگانست..
من نه مسخره بازی در میارم..نه چیزی .. در ضمن اجباری توی کار نبوده و روی عقل تصمیم گرفته. از نظر تحصیلات ازش بالاترم .. از نظر خانوادگی و شخصیتی هم نمیخوام تعریف کنم ولی به گفته همه بالاترم.
بهش محبت کردم همه جوره.. از هدیه خریدن و .. بگیر تا بیرون بردن و ...
هیچ وقت نشده چیزی بخواد بگم نمیشه و یا پول ندارم .
گفت توقع ندارم کار کنی تو زمان تحصیلت گفتم ولی من کار پیدا میکنم و الانم پیدا کردم .

دخترا واقعا لوس و بچه ننه هستن خیلیاشون..
بعد میگن چرا امار طلاق زیاده..

در ضمن مشاوره ای که شما به من دادین توی شرایط روحی بد خودتون هست .
فک کنم بهتره افت های مشاوره رو بخونی...