دلم می خواد از این کثافتی که توشم بیام بیرون؛ اما ارادم صفره!!!

[m4169k]

سلام.
همه تموم حرفا رو زدن، اما چون "همدردي" و تموم "همدردا"ي گلش واقعا بهم كمك كردن، تصميم گرفتم منم تا ميتونم كمك بقيه باشم.
منم به زبون خودم ميگم... ببين... بهترين دوست آدم خداست، مطمئن باش خدا به حرفاي تك تك بنده هاش گوش ميده، خصوصا اونكه گناه كرده، چون خودش راه خودشو پيدا كرده، چون بر هواي نفسش غلبه كرده كه اين كار آسوني نيست... چون واقعا كار بزرگي كرده...
بدون كه از تموم گناهات بزرگ تر، اينكه از رحمت و بخشش خدا نا اميد بشي، اگر هزار بار توبت رو شكستي، باز برگرد و برو سراغ خدا... مطمئن باش خدا درهاي رحمت و بخشش رو به روت باز ميكنه...
همين كه تو الان پشيموني، خودش نشونه اينه كه خدا باهاته، وگرنه تا اخر عمرت بد تر ميشدي كه بهتر نميشدي...
پس اميدت به خدا باشه و بدون درهاي رحمت و بخشش به روت بازه، فقط بايد توكل كني و بري به سمت اون درها و به رحمت خدا وارد بشي...
گفتي تنهايي، خدا باهاته، تو تنها نيستي، وقتي دلت ميگيره، با خدا حرف بزن... يه چيز بهت ميگم كه خيلي مهمه،اينو يه بنده خدا گفت بهم كه واقعا هم درسته، واسه رفتن به سمت خدا دنبال تشريفات نگرد!!! به شكل خودت، با زبون خودت برو سمت خدا، باهاش حرف بزن، اون وقت ببين چقد آروم ميشي...
من اكثرا بعد نماز مغرب و عشام، قرآن رو بغلم مي گيرم يا تو دستام ميگيرم و با خدا حرف ميزنم و بعدشم حتا چند آيه هم كه شده قرآن ميخونم، احساس ميكنم خدا نشسته و فقط داره به حرفاي من گوش ميده!!! خيلي قشنگه، خيلي... اين كارو انجام بده، واقعا آرامش بخشه... بعدش انگار وجودت پر آرامش شده، انگار يه آدم ديگه شدي... همينكه قرآن رو دستت ميگيري و حرف ميزني، نشونه اينكه خدا دوست داشته و اگه دوست نميداشت و نميخواست به حرفات گوش بده اصلا اين فرصت رو بهت نميداد... در اين حالت ديگه تنهايي به معناست...
يا حق...