صیغه و عقد موقت که اصلا قابل پذیرش نیست در جامعه.
آقایون و خانم های همدردی، شما که تو بوق و کرنا کردی ارتباط دختر و پسر ممنوعه، یه راه بگذارید جلوی من، بگید من چی کار کنم؟؟

مشکل اینجاست که ما آدم ها خودمون رو از دیدگاه خودمون توضیح میدیم. بنابراین نه که بخوایم دروغ بگیم یا پنهان کاری کنیم یا .... ولی اشتباه میگیم.
مثلا همین آدم میگه من خیلی تعاملاتم با مردم خوبه و .... ولی توی تحقیق فهمیدم آدمیه که زود بهش برمیخوره و قهر میکنه (سر و سنگین میشه شدید)

من الان چطور این آدم رو بشناسم؟ خواهر هم نداره ببینم واقعا در عمل نظرش نسبت به حجاب چیه.
(حجاب تازه یه مورد از هزاران مورد هست. من چطور باید این همه موارد رو در عمل ببینم. خیلییییییی وقتها عمل با حرف زمین تا آسمون فرقشه و همین باعث بشه امروز که بهش بله بدم، فردا تو عمل ازش متنفر شم.)

کمک کنید! خودتون میگید دوستی دختر پسر بده! این رو میخواین تو جامعه ریشه کن کنید! پس یالا تو عمل کمک کنید.

نقل قول نوشته اصلی توسط baby

نگرانی تون به جا هست ، طوری صحبت کنید که دقیقا منظورتون رو برسونید، اگر براتون مهمه ، سناریو تعریف کنید و واکنش ایشون رو بخواید.

حرف شما صحیح. اما گاهی آدم یه توهم در باره خودش داره. مثلا من "فکر" میکنم خیلی خوش برخوردم، اما از بقیه آدم ها که بپرسی میگن نه. این توهمات رو همه ما در باره خودمون داریم. هر کسی یه جا و به یه نحوی. اینه که شاید من در کمال صداقت جواب بدم، اما تو عمل، خیلییی رفتارم متفاوت با اون ذهنیتی باشه که در طرفم ایجاد کردم. طرفم شاکی شه و بگه چرا؟ و من هم چنان اطمینان داشته باشم حرف و عملم یکی هست.
متوجه منظورم میشید؟

خب اینجا داره به صراحت میگه که حرف منو باید بپذیرید ، هیچ ابهامی هم نداره ، حالا یا شما اینجوری راحتید و یا می خواید که حرف خودتون باشه.

بله. اینبار به صراحت اینو گفت. چندین بار گفت با همفکری حله. حتی ازش پرسیدم من اگر در جمعی به نحوی حاضر شدم که شما نمیپسندیدید (اما از نظر خودم مقبول بود) اونوقت عکس العملتون چیه؟ گفت من رفتار هیجانی ندارم و همون موقع چیزی نمیگم. تو خونه با گفت و گو حلش میکنیم.
من نمیدونم تو عمل واقعا همینطوری هستن؟


اگر تصورتون از شناخت اینه که بعدا هیچ اختلافی بوجود نمیاد ، که کلا باید تجدید نظر کنید . بالاخره دو انسان متفاوت میخوان باهم مسیر زندگی رو برن ، بنظر من سوال اساسی تر نحوه برخورد با تفاوتهاست ،
قبل از اینکه از خواستگار بپرسید ، شما خودتون چگونه با تفاوتها مواجه میشید؟؟؟
تفاوت در عقاید ، نظرات ، تصمیمات ، سلیقه ها ، و....

بله. حرفتون رو قبول دارم. اما اگر برای ازدواج لازمه من صد مورد رو در نظر بگیرم و ببینم به هم میخوریم یا نه، همه این صد مورد فقط تو حرف هست!

نگرانیم اینه که هم من و هم ایشون جواب های زیبایی به هم دادیم (دوتامون سخنرانهای قهاری بودیم!) اما تو عمل واقعا شبیه به همیم؟؟؟
میزان انعطاف پذیریش بد نبود تو حرف، اما نمیدونم واقعا تو عمل چقدر انعطاف پذیره. برای زندگی مشترک هم، مخصوصا 2-3 سال اول، انعطاف پذیری خیلی مهمه!