با سلام خدمت شما
در مورد خودتون توضیحی ندادید چون می تونستم متناسب با سن و وضعیت فعلی راهکارهای شفافی ارائه کنم. وجود هر انسانی یک بعد فردی و یک بعد کاملا اجتماعی داره که هیچ تناقضی با هم ندارند. من با نظر روان شناس بزرگ که می گه آدم ها باید برای توفق و برتری خودشون تلاش کنن و علاقه ی اجتماعی خودشون رو رشد بدن کاملا موافق هستم. یادتون باشه که زندگی عرصه ی انجام بهتربن و مقدسترین ماموریت ها از سوی ماست و شما این قابلیت رو داری که هر لحظه از زندگی خودت رو پربارتر و زیباتر بکنی ....
یادتون باشه که هیچ چیز نباید شما رو از جریان رشد متوقف بکنه و البته همه ی ما در جریان رشد قرار داریم و این باید کنترل شده و آگاهانه باشه....
واما علاقه ی اجتماعی. وجود همه ی ما یک احساس اجتماعی هست و این یه ملاک بزرگی در ارزشیابی شخصیت و سلامت روان ما به حساب می یاد. راستی وجود ما چقدر باعث تاثیر در زندگی دیگران میشه؟
از نزدیک ترین جایی که فکر می کنی دستت به اون می رسه یا پات به اونجا قد می ده شروع کن. مطمئن باش اون موقع که تو می خوای شروع کنی خدای تو زودتر برات دست به کار شده.
به قول امام علی (ع): آرام باش، توکل کن، تفکر کن، آستین هایت را بالا بزن، آنگاه خواهی دید که دستان خداوند زودتر از تو دست به کار شده..........
موفق باشید.







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)