چه شد که عاشورا شد ؟؟؟؟

[فرشته مهربان]

3

ضرورت تشبه به امام حسين(ع)

ما كه بر سر خوان بي كران حسيني نشسته ايم بايد اول سعي كنيم معرفت مان و عشق مان را به حسين(ع) زياد كنيم و بعد سعي كنيم تا جايي كه مي توانيم و استعداد و ظرفيتش را داريم شباهتمان را به امام حسين(ع) زياد كنيم.

امام حسين(ع) براي احقاق حق ضعيفان به شهادت رسيد؛ حال ما چگونه بگوييم شيعه حسين(ع) هستيم و فردا با چه رويي به چهره مبارك آن حضرت نگاه كنيم، در حالي كه با دوز و كلك، رشوه و رانت خواري حقوق ديگران را تضييع مي كنيم؟

هرچه معرفت، محبت وعشق ما به ابي عبدالله(ع) بيشتر باشد، بيشتر مي توانيم زندگي مان را به زندگي او نزديك كنيم. دراين صورت مي توانيم به اندازه ظرفيت خودمان از كمالاتي كه آن حضرت داشت و به آنها دعوت مي كرد بهره مند شويم. همه اينها در گرو آن است كه ريشه اعتقادات را در درون مان محكم كنيم. چون همه رفتارهاي اختياري انسان، خواه ناخواه از اعتقادات او نشأت مي گيرد. اعتقادي كه حسين و حسينيان را واداشت در روز عاشورا آن حماسه را بيافرينند و هرچه مصيبت برآنها وارد مي شد برافروخته تر شوند، اين باور بود كه بعد از اين عالم، عالم ديگري است كه در آن پيغمبراكرم(ص) انبياء و اولياء حضور دارند و الي الابد درجوار رحمت الهي خواهندبود؛ اعتقاد به معاد و حيات ابدي و عشق به شهادت در راه خدا در دل عابس شاكري ريشه داشت كه روز عاشورا هنگامي كه به ميدان جنگ وارد شد زره اش را از تن درآورد. او مي گفت من مي خواهم در راه محبوبم هرچه ممكن است سختي بيشتري تحمل كنم. چنين عشقي به شهادت از كجا پيدا مي شود؟ چگونه اين فرهنگ حسيني نوجوان سيزده ساله ما را وادار مي كند كه نارنجك به كمرش ببندد و عاشقانه زير تانك برود؟ چرا رزمندگان ما عاشق شهادت بودند و نذر مي كردند شهادت نصيبشان شود؟ چون باور داشتند كه هنگامي كه به شهادت مي رسند سرشان در دامان سيدالشهداء(ع) است و اين باور در دلشان ريشه داشت كه امام حسين(ع) راضي نمي شود كسي در راه او به شهادت برسد و موقع جان دادن سر بالين او نيايد. سعي كنيم رفتارمان خالص باشد، نه براي خوش آمد ديگران؛ هر كار خوبي را براي اين انجام دهيم كه خدا و امام(ع) آن را دوست دارند تا امام(ع) به ما آفرين بگويد. براي عاشق سيدالشهداء(ع) يك آفرين از امام حسين(ع) از همه لذت هاي دنيا ارزشمند تر است. گفتيم يكي از معيارهاي ارزشمندي هر كار، معرفت شخص به كار و هدفش است. از همين رو ما بايد سعي كنيم بفهميم چه كارهايي مورد رضايت امام حسين(ع) است تا آنها را انجام دهيم. مگر انسان كاري را انجام مي دهد كه محبوبش غمگين شود؟!


http://www.sokhane-ashena.com/didgah/90/9/990.php

.