سلام ايمان جان
من منظورم اين نبود که شما رو محاکمه کنم.نه قضاوت کردم و نه مطمئنم که همه حرفام درسته.من منکر اين موضوع نميشم که پسرا مورد سوء استفاده قرار نميگيرن.اما پسرا نسبت به دخترا روحيه قوي تري دارن.اگر تو از يه دختر نه بشنوي چند وقت بعدش يادت ميره اما اگر يه دختر نه بشنوه تا آخر عمرش يادش نميره.درضمن عشق سرمايه وجوديه آدماست.چرا فکر ميکني دخترا ميترسن ابراز علاقه کنن؟اما به شرتي که بدونن و مطمئن باشن احساسشون رو دور نميريزن.ميدوني چرا پسرا ميتونن انتخاب کنن ولي دخترا نه؟فرضکن پسري هستي از يک خانواده سنتي ايراني.اين رو حق دختر همراهت ميدوني که واسش توضيح بدي از صبح که ميري بيرون با هرکسي که حرف ميزنيو مراوده داري و هرجا در روز سر ميزني ؟ اما وقتي باهاش حرف ميزني ازش ميخواي ريز کارايي رو که انجام داده و با هرکي حرف زده واسط بگه.اينو حق خودت ميدوني.اگر يه مرد زن دار با يه خانم ديگه رابطه داشته باشه همه به خانمه ميگن حالا گذشت کن.اما اگر يه زن شوهر دار با يکي حرف بزنه و فقط حرف همه ميگن طلاقش بده.هروقت تونستي همه اينا رو عوض کني ميتوني بگي خانم ها چرا اينجور و چرا و اونجور.خانم ها بر اساس خيلي چيزا سعي ميکنن در روابط عاطفيشون محتاط باشن.اگر يکي يه مردو ببينه که داره با يه خانم ميخنده ميگه لابد همکارشه.اما اگر يه زن و ببينه با يه مرد حرف ميزنه ميگه ااااا..............حروقت تونستي اينارو عوض کني ميتوني بگي خانم ها چرا علايقتون رو آشکار نميکنيد.چرا نميگيد يکيو دوست داريد؟چرا......؟چرا.......؟اين افکار نسل به نسل گشته تا رسيده به ما.خيلي خوبه که اين فکرا به فکر تو که يه پسري ميرسه.حالا تو بگو از ما چه انتظاري داري؟