سلام دوست عزیز..
درکت میکنم راس میگی واقعا این چیزایی که میگی همش ازار دهنده است و خیلی ادمو خسته و دلسرد میکنه..
ولی یه چیزی..
تمام حرفای شما این بود.. که چرا من؟؟ چرا اینطوری شد ؟ چرا فلان شده ؟ چرا بقیه خوشبختن ؟
اول اینکه خوشبختی احساسیه که درونیه و به عوامل خارجی ربطی نداره هر کس با هر میزان درامد و هر میزان زیبایی و هر میزان بهره از دنیا میتونه خوشبخت باشه. پس لطفا دیگه نگو من بدبختم..
دوم اینکه به خاطر نعمت هایی که داری شکر خدا رو بکن همین که میگی پدر و مادرت دوستت دارن و حتما هم هواتو دارن.. حرفای مثبت خودتو درشت برات نوشتم لطفا دقت کن....
.لیسانس گرفتم
پدر و مادرم دوستم دارن
ولی حرفای منفیت رو خودت بشین و فکر کن که چقدر زیادن !!!
کسی دوستم نداره ( البته به جز خدا ، پدر، مادر ، دوستانی که اینجا داری و همه دوستت دارن و برات دعا میکنن)
همه به عشقشون رسیدن جز من ( اشتباهه چون خیلیا شکست عشقی خوردن و نرسیدن )
همه خوشبتن ( خیلیا هستن حتی طعم دیدن این دنیا رو نچشیدن )
از خونواده خالم متنفرم ( این تنفر جز به خودت به کسی اسیبی نمیزنه )
شاغل نیستم ( خیلی از مردای 35 تا 40 ساله هم بیکارن !! )
ازدواج نکردم ( کلی ادم ازدواج نکرده هست تازه سنشون هم بیشتر از توه تازه ادمایی که ازدواج کردن خیلیا مشکل دارن)
حاضرم به جرات بگم نصف جمعیت ایران حال و روز تورو دارن و دارن باهاش مقابله میکنن
خودت بشین روی تک تکش فکر کن ببین این چیزای بدی که میگی واقعا چقدر بده ؟؟ ایا واقعا اینقدر ازار دهنده است؟
یه کاغذ بردار و موادر مثبت بیشتری برای خودت توی زندگی الانت بنویس .
حداقل با یه دوست خوب مشکلاتت رو بگو و باهاش بیرون برو .وقتی حالت خوب نیست بیا اینجا و بنویس و مشکلات بقیه رو هم بخون.








علاقه مندی ها (Bookmarks)