ممنون از وقتی که گذاشتین و راهنماییتون اما موضوع فقط این نیست موضوع اینه که من احساس گناه میکنم احساس می کنم من مقصرم غر زدنای من باعث شد کسی که عاشقم بود از من زده بشه البته می دونم که محیط تهران هم طرز فکر اونو خیلی تغییر داد و کاملا یه آدم دیگه شد من سعی کردم هیچی واسش کم نذارم واسه یه دختر تنها سفر کردن خیلی سخته اما من به خاطر اون از هر فرصتی استفاده میکردم که برم ببینمش وقتی فکر میکنم میبینم من خیلی بیشتر از اون واسه رابطم مایه گذاشتم واسه همین ازش انتظار داشتم که اونم یه جوری منو خوشحال کنه اما اون به این مسایل بی توجه بود حتی کادوی تولدمو دو ماه بعد از تولدم بهم داد اینا حس بازنده بودنو بهم میده اما بازم خودمو مقصر میدونم میگم شاید چون بیش از حد محبت میکردم بیش از حد هم انتظا داشتم و این ا
ونو خسته کرد