فعلا که قضیه خارج رفتنمون کنسل شده! راستش یک جورایی خوشحالم ولی شوهرم اصلا!! به نظر میرسه که زیاد از وضع کار و مدل زندگیش توی اینجا و کلا از وضعیت اجتماعیش زیاد راضی نیست و دنبال یک تغییر در زندگی بود که فعلا با توجه به شرایط امکان پذیر نیست!! ولی از زندگی خانوادگیمون راضیه و شکر خدا با هم خیلی خوبیم و مشکلی نداریم. فکر میکنم بعد از اون اتفاق شکل رابطه زناشوییمون عوض شد و همدیگه رو بیشتر دوست داریم و قدر همدیگه رو بیشتر میدونیم!! خدا رو صد هزاز مرتبه شکر میکنم که اون اتفاقات ختم به خیر شد! فقط اینرو بگم که گاهی اوقات که به خاطرات اون چند ماه برمیگردم، غمی ناخودآگاه تمام وجودم رو فرامیگیره!! ولی سعی میکنم زود برطرفش کنم.
از توجهت خیلی ممنونم![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)