لیلا خانوم شما در تمامی پستهاتون می فرمایید "من حرفاتون رو قبول دارم ولی..."

اینجا دادگاه نیست و کسی هم در صدد محکوم کردن شما نیست که بخواید دفاع کنید از خودتون. اینجا همه ما هستیم برای اینکه به همدیگه راهکار بدیم که زندگیهامون بهتر بشه. اینو گفتم که بهتره راهکارهای دوستان رو عملی کنید.

شما الان می شه بگید دقیقا چی راجع به زندگی مشترک فکرمی کنید؟ یعنی آیا هنوز هم به رویاهای گذشتتون فکرمیکنید؟ اینکه خونوادتون راجع به تک تک کارهای زندگیتون دخالت می کنند اجازه ای بوده که شما صادر کردید. (کجا کار می

کنی.اونجا؟ واییییییییییییییی/ چی می خوری. نگو؟وایییییییییییییییی./ چی می پوشی؟ تو رو به خدا.وایییییییی/ خوشبخت نشدی دخترم. بمیرم برات.)شما دقیقا به اندازه همسرتون در برابر زندگی مشترک مسئول هستید. خنده دار نیست که

خونواده همسرتون زنگ بزنه به ایشون بگه پسرم خوشبخت نشدی، پسرم کارگری می کنی در پمپ بنزین برای خانومت . این چه زندگی مشترکیه و...؟

بارها گفته شد خونوادتون شما رو برای زندگی مشترک آماده نکردند پس توجهی به اینکه چی می گن نداشته باشید.