وابستگی دیوانه وار به همسرم

[negar_ba]

ستاره جان سلام.

اولاً افراط و تفريط هيچ كدام خوب نيست. نه اونقدر بايد به كسي بچسبيم كه احساس خفگي كنه و فراري بشه و نه اونقدر نسبت بهش سرد باشيم كه كم كم بينمون فاصله بيفته.
البته آدمها با هم فرق دارند ولي چيزي كه معمولاً مي شه بهش استناد كرد قانون جاذبه و دافعه است.
اكثرا هر چي به طرفت بيشتر بچسبي (افراطي) فراري مي شه. خود تو اگه كسي زيادي بهت توجه كنه. زيادي مثل سايه دنبالت باشه. زيادي بچسبه بهت و زيادي محبت كنه. زيادي پاپيچت باشه. آيا احساس خفگي نمي كني. (البته معمولاً در مورد خانم ها در ارتباط با شوهرانشان اين حس كمتره و هرچي آقا به خانم محبت بيشتر و توجه بيشتري كنه خانم بيشتر لذت مي بره، البته معمولاً. ولي باز به طور ميانگين در آقايون اين حس كمتره و معمولاً از زنهاي وابسته كمتر از زن هاي ممستقل خوششان مي آيد. و اكثر مواقع دوست دارند همسرشان برخي مواقع دور باشه تا بتونند به دستش بياورند و دست نيافتني باشند تا اين كه هميشه در دسترشان باشند. مثل دوران هاي نامزدي (قبل از عقد) يا دوران آشنايي قبل از ازدواج كه خانم ناز داره و آقا هميشه ناز كششه. خانم هميشه طاقچه بالا ميذاره و آقا عاشق همينه كه دائم دنبالش باشه تا بدستش بياره. اينه كه اكثرا به خانمها توصيه مي شه هرازگاهي براي همسرانتان دست نيافتني باشيد تا آنها مثل قبل از شكارتان و به دست آوردنتان لذت ببرند.)
البته باز ميگم آدمها همه مثل هم نيستند و نمي شه براي همه اين نسخه را پيچيد. ولي خود من به شخصه تجربه كردم در مورد همسرم كه هر وقت افراطي بهش مي چسبم و ازش جدا نمي شم فرصت ابراز علاقه و دلتنگي رو ازش مي گيرم و اين ابراز علاقه و دلتنگي يك طرفه مي شه. و خودش هم يك بار اعتراف كرد كه وقتي يك روز ازم دوره (به ديدن مادر و پدرش توي شهرستان مي ره) خيلي دل تنگم مي شه. و يا يكبار هم برام نامه نوشته بود كه دلش مي خواد همسرش در عين لطافت و مهرباني مستقل و محكم باشه نه وابسته.
توي برنامه اي در مورد خانواده هم شنيدم كه مي گفت خانمها اجازه بديد شوهرانتان هم دلتنگتان شوند تا از محبت سيرابتان كنند.