مراقبت از یه دختر 16 ساله

[Royaye Sedaghat]

از همتون ممنونم که راهنمایی کردید.

متاسفانه الان اون دختر تحت تاثیر دوستاشه.تو این سن هم کشش و تمایلات به سمت دوست هست تا خانواده
همون طور که بقیه هم گفتن باید تو خانواده تحویلش گرفت.نه اینکه محبت افراطی بلکه باید بهش مسئولیت داد
واسه خونشون قانون بنویسن.اگه می شد یکی باهاش خیلی صمیمانه و به دور از سرزنش و نصیحت راجع به این مسائل صحبت بشه و خطرات این روابط گفته بشه ولی در آخر بهش بفهمونید که خودش تصمیم می گیره نه اینکه شما مجبور می کنید دست از دوستاش بکشه.

خواهراش سعی میکنن بهش برسن و تحویلش بگیرن ، اما تا اونجایی که با دوستم حرف میزدم و در جریانم ، حتی مسئولیت یه ظرف شستن هم قبول نمیکنه متاسفانه.
فردا خواهرشو میبینم ، میخوام چند صفحه از تاپیک دلایل عینی برای منع روابط دختر و پسر رو پرینت بگیرم بهش بدیم بخونه ، به نظرتون خوبه؟

رویای صداقت عزیز .. سن این دختر خانوم خیلی خیلی حساسه .. من دو سال از این خانوم کوچیک تر بودم که متاسفانه به دلیل موقعیت بد خانوادگی و برخوردهای اشتباهی که باهام شد راه غلطی رو رفتم و الان خدا میدونه چقد پشیمونم !
پس باید درست باهاش رفتار بشه .. نه اونقدر بیخیال که ولش کنن به حال خودش .. نه اینکه با لجبازی و محدود کردن بدتر حریصش کنن ..
تو اقوامشون مرد محرمی هست که سن و سالش نزدیک به این دختر خانوم باشه ؟
مثلا دائی عمو شوهر خاله ......؟
این دختر چون پدرش رو در سن کم از دست داده احساس میکنم علاوه بر نیازش به جنس مخالف ، به این نیاز داره که با یه مرد معاشرت داشته باشه که جای خالی مرد خانواده اذیتش نکنه ..
میتونین این موقعیت رو با محرم های خونه براش به وجود بیارین .. و زیر نظر خودتون ..
مثلا با دائی - عمو بره بیرون . سینما پارک ورزش . باهم رابطه ی صمیمی داشته باشن که نیازش برطرف بشه ..

با خونواده پدریش که اصلا در ارتباط نیستن ، دایی هاشم پیرمردن !
کلا خیلی رفت و آمد خانوادگی ندارند.البته داماد های خوبی دارند و سعی میکنن هواشو داشته باشن ، اما مگه چقدر میتونن کنارش باشن؟

هر وقت یه دختر با سن کم رو میبینم که داره تو این راه میفته دلم میخواد گریه کنم . التماسش کنم نره و سرش داد بزنم به خدا تهش هیچی نیست جز شرمندگی و یه عمر عذاب ..

رویای صداقت عزیز

دختر من هم 16 سالشه و درک میکنم که توی چه معضل بزرگیه!! البته خدا رو شکر دختر من اصلا اهل این حرفا نیست و دوستای خوبی هم داره!
از لحاظ درسی توی چه حدیه؟ درسش خوبه یا معمولی؟

دختر باهوشیه ، اما اصلا به درساش اهمیت نمیده ، امسال هم خواهرش به سختی توی کاردانش ثبت نامش کرد.

به نظر من بهترین راه حل اینه که باهاش خیلی حرف زده بشه! البته به صورت دوستانه و منطقی!! مثالهایی براش آورده بشه! خطرات راهی که میره بهش گوشزد بشه! باید اینطور القا بشه بهش که با دخترهای کوچه و خیابان فرق میکنه و شان خانوادگیش فرق میکنه و نباید خودش رو هم سطج دخترایی بدونه که دوست پسر میگیرن! بعد هم جایگزین برای وقتای فراقتش جور کنید. کلاسهایی براش بگذارید. توی هر زمینه ای که علاقه داره!! موسیقی، هنر، درسی و ... یا هر چیز دیگه بهتره از خودش کمک بگیرید!!و علاقه مندی هاش رو در بیارید.

ممنون ، بهشون میگم
اگه بشه توی یک رقابت درسی هم واردش کرد خوب میشه ولی بستگی به این داره که چقدر اهل درس باشه!!

من زیاد وقت بیکاری برای دخترم نمیگذارم یا مشغول درسه، یا کلاس زبان و یا کلاس ورزشی!!
یک جورایی وقتشو پر میکنم که توی فکر این چیزا نره!!
یک موقع هم راجع به پسرا جرف میزنه یا بچه های مدرسه شون که دوست پسر دارن! من با علاقه میشینم و گوش میدم و هیچ وقت عکس العمل تند نشون نمیدم!! فقط جوری رفتار میکنم که بفهمه من شخصیتش رو بالاتر از این حرفا میدونم که از این کارا انجام بده و خدا رو شکر تا به حال جواب داده!!
به نظر من جای خالی پدر رو نمیشه با اقوام مرد نزدیک پر کرد! چون مدل رابطه ها فرق میکنه! ولی تا حد امکان خواهر و مادرش باید بهش محبت کنند تا گوشه ای از آن کمبود جبران بشه.
کاملا درسته ، بهشون میگم ، هرچند عرض کردم به خاطر بیماری مادرشون خیلی نمیتونه به حال و هوای بچه ها رسیدگی کنه.

متاسفانه چند ماه پیش یه پسر 18 ساله بهش علاقمند شد (پسر خوبی بود، هرچند اشتباه کرد ) و رابطه شون فقط اس ام اسی بود ، و گاهی از دور همدیگه رو میدیدن،، اما بعد از یه مدت پسره گفت که گناه داره و باید تمومش کنیم ، بعد از این اتفاق خیلی افسرده شد .این پسره هم مثل اینکه ظاهری شبیه به همون پسر اولیه!

[bahar.shadi]

سلام دوست خوبم

لطفا به دوستتون بگین برای خواهرشون خطرات روابط دختر و پسر و تاثیرات منفیش در سالهای آتیش و ازدواجش رو

بهش گوشزد کنه و البته یک مثال خیالی بزنه .

در مورد مسائل مشکل آفرین برای خانمها بهش اطلاع کافی و لازم بده و ازش بخواد مراقب خودش باشه.

اگر میتونه خواهرش رو با کلام ملایم پیش یک مشاور خوب ببره.

سعی کنه براش هدف و مسئولیت ایجاد کنه!

هدف و مسئولیت آدمها رو از کارها و رفتارهای پر خطر دور می کنه.

براش یک دوست واقعی باشه به دور از سرزنش که بیاد مسائلش رو بهش بگه.

مثلا براش درد و دل کنه تا اون هم بیاد براش درد و دل کنه! افراط و تفریط در کنترلش نداشته باشه خلاصه.

و از همه مهمتر سعی کنه خواهرش رو تشویق کنه که به مکان های مذهبی که خودش دوست داره هم بره.

در آخر روی دوستاش نظارت داشته باشه و سعی کنه محیط دوستاش و مدرسه اش محیط خوبی باشه و اگر میتونه

یک دختر سر براه هم سن خودش برای دوستی بهش پیشنهاد کنه.

[melisazand]

سلام دوست عزیز بنظر منم با یه مشاور در این مورد مشورت کنین بد نیست . جوون ها معمولا از نصیحت خوششون نمیاد و هر چی هم که آدم بگه این راهی که میری درست نیست به گوششون فرو نمی ره . من خودم دختر خیلی سرتق و لجبازی بودم و هر چی مامانم باهام حرف می زد و نصیحت می کرد می گفتم این درک نمی کنه منو ! اما الان که سالها گذشته دلم می خواد دست و پای مامانمو ببوسم!
خوشبختانه رابطه من و مامانم خیلی خوب بود و بیشتر برام مثل یه دوست بود و سعی می کرد درکم کنه و آزادی هایی بهم بده و منم سعی می کردم جواب اعتمادشو بدم . فقط می تونم بگم نگذارین نوجوان ها بترسن و مسائل رو پنهان کنن و برن با دوست و رفیق مطرح کنن چون دوست همسن آدم ممکنه کم عقل تر از خود آدم باشه و مشورت در مورد مسائل با یه بزرگتر خیلی فرق می کنه.
من یه نفر رو می شناسم که روانشناسه و در مورد کیس هاش توی یه سایت رمان می نویسه ، بنظرم خیلی اموزنده هست که دخترهای کم سن و سال ۱۸-۱۹-۲۰ ساله برن این رمان ها رو که بر مبنای واقعیت نوشته شده بخونن و از تجربیات دیگران استفاده کنن و اشتباهات دیگران رو تکرار نکنن. این خانوم اکثرا هم زیر هر بخش رمانش نکته های اموزنده می نویسه و حتی برای من که از اون سن رد شدم مفید بوده ! نمی دونم درست باشه آدرسشو بزارم چون شاید برخلاف قوانین اینجا باشه .

[Royaye Sedaghat]

اين رو فهميديم كه اون روز رفته خونه دوستش(دختر) و دوستش پسره رو آورده خونه ، اتفاق بدي نيفتاده خدا رو شكر.
دوستم به خواهرهاي بزرگترش گفته بود و يكم آرومتر بود.
قرار شده با هم تصميم بگيريم كه يه كاري كنيم و خطرها رو ازش دور كنيم.
اما من ميگم بايد آماده ش كنيم كه خودشم خوب و بد رو تشخيص بده
بازم منتظر راهكارهاي دوستان هستيم
ممنون

[زیبا کردستانی]

البته من اینرو به صورت کلی میگم ولی به نظر من هر خانواده ای باید برای بچه ها قانون بگذاره که این قانون بر اساس باورهای فرهنگی و دینی آنها و مصلحت خانوادگی باشه!

مثلا دختر من اصلا اجازه نداره که تنهایی بره خانه دوستانی که ما ازشون شناختی نداریم! و اگر هم خانه دوستانی میره که ما تاییدشون میکنیم حتما باید تحت نظر خانواده دوستش این رفت و آمد صورت بگیره!! به نظر من توی این سن و با این وضعیت نا امن اجتماعی دلیلی نداره که یک دختر 16 ساله تنهایی توی خیابانها بگرده!! دختر من به هیچوجه تنهایی بیرون نمیره!! یک دفعه هم که با دوستاش میخواست بره کافی شاپ و با هم بیرون برن! من پیشنهاد دادم مادرها هم با هم برن کافی شاپ و دورادور بچه ها رو در نظر داشته باشند. اتفاقا با استقبال بقیه مادرها هم مواجه شدم!! ما مادرها هم یک ساعتی با هم دیگه نشستیم و حرف زدیم و زیاد هم بهشون نزدیک نشدیم تا آزادیشون رو داشته باشند.

این قانونها تعریف شده و جا افتاده توی خانواده ما! و بچه ها هم اگه با این قوانین بزرگ بشن و براشون نهادینه بشه دیگه باهاش مخالفت نمیکنن.
اینجور رفتارها باعث میشه ریسک به وجود امدن خطر و آسیب دیدن بچه هامون پایین تر بیاد.

برای اینکه بشه خوب و بد رو بهشون فهموند باید از هر فرصتی استفاده کرد و باهاشون حرف زد! نه اینکه مستقیما بهشون گفت که اینکارو بکن و یا اینکارو نکن!! بلکه باید تجربیات خودمون و یا تجربیاتی که از دیگران شنیدیم رو در اختیارشون بگذاریم و بگذاریم خودشون تجزیه و تحلیل کنند!!
البته چون در شر و شور نوجوانی قرار دارند و کمی تجربه ممکنه خیلی از این خطرات رو نبینند و یا بهشون اعتنا نکنند و در اینصورت ما باید راهنماییشون کنیم وخطرات رو بهشون گوشزد کنیم.

به نظر من اول از همه دیگه نباید اجازه داد خانه اون دوستش بره!! و هر جا هم که میره باید تحت نظر بزرگتر انجام بگیره!! و کلا اجازه رفتن به خانه دوستانی که دوست پسر دارند رو نداشته باشه!
اینکه مجاز باشه که با پسری دوست باشه اصلا قابل قبول نیست! دختری که توی این فازها بره دیگه به درس خوندن اهمیتی نمیده و یه جورایی خودش رو حروم میکنه!!
به نظر من دخترم میتونه بعد از اینکه دانشگاه قبول شد با پسرها آشنا بشه و جنس مخالفشو بشناسه و این بهترین موقع هست. اونهم کاری میکنم که همه چیز رو بیاد به من بگه و از من مشورت بگیره!! تا انشالله بتونه انتخاب خوبی برای شریک زندگیش داشته باشه!!

به نظر من اگه دوست شما به طریقی بتونه از این فازها خواهرش رو در بیاره خوبه! و در غیر اینصورت اونقدر بهش نزدیک بشه که خواهرش همه چیز رو بهش بگه و تحت نظرش باشه!! با یک مشاور هم مشورت کنه خیلی خوب میشه

[Royaye Sedaghat]

ممنونم از وقتي كه گذاشتيد
خانم زيبا كردستاني عزيز شما درست ميگيد،اما اين دختر كه تا اين سن محدوديت و مسئوليتي نداشته خيلي سخته حالا براش قانون بذاريم.
من تمام اين تاپيك رو براي دوستم پرينت ميگيرم و بهش ميدم.

با خواهرش(دوستم) راحته و تقريبا همه حرفاشو بهش ميگه ، اما يه وقتايي هم دعواشون ميشه!!

دوستان ببخشيد كه ممكنه سه،چهار پست رو با هم جواب بدم.
melisazandعزيز
از شما هم ممنونم.درست ميگيد.منم از نصيحت خوشم نمياد دقيقا بايد باهاشون دوست بشيم و اعتمادشون رو جلب كنيم

bahar shadi عزيز
ممنون از جوابتون
بله اتفاقا چند وقت دوستم به يه مكان فرهنگي مذهبي بردش،اما موقتا رفت
به علاوه اينكه بعد از چند وقت بيشتر به خاطر همون پسر اوليه كه گفتم ميرفت.همديگه رو خيلي نميديدن،اما چون پسره هم اونجا بود اين هم ميرفت به خاطر داشتن رضايت پسره و نزديك شدن بهش كه عرض كردم پسره گفت كارمون درست نيست.