بازم خودم برگشتم
اولش كلي توهين شنيدم و ميخواست من رو بندازه بيرون ولي مقاومت كردم
و بازم بي محلي و توهين و تحقير
ولي از اينكه كنارشم خوشحالم
اخلاق گندشم تحمل ميكنم البته اميدوارم بايد خدا كمكم كنه و بهم صبر بده
خيلي از خودم بدم مياد دوست داشتم مثل بعضي از زنها كه واسه شوهر تره م خرد نميكنن بودم
اينقدر خودم رو كوچيك نميكردم






؟... آخه چرا وقتي تحمل قهرو نداري و مي دوني هيچ وقت دنبالت نمي ياد .ور مي داري از خونه ميري! آخه مي دوني با اين كارت چيو به اون ثابت مي كني؟!
دختر، من فقط يه چيزي رو متوجه شدم: مشخصه كودك درون تو فوق العاده فعاله. مثل يه بچه 4-5 ساله رفتار مي كني كه اگر مادرش بهش چيزي كه مي خواد نده اول گريه مي كنه .بعدش شروع مي كنه با مشت مادره رو مي زنه و باز هيچ عكس العملي از مادرش نمي بينه. قهر ميكنه و ميره تو اتاق خودش و مادره هم دنبالش نميره. تا اينكه وقت نهار خود بچه با شرمندگي مياد كنار سفره مي شينه و منتظر مادرشه كه بهش غذا بده. مادرا هميشه مي دونن قهر بچه هاشون دوامي نداره. ميدونن بچه ها هميشه به سمتشون بر ميگردن چون محتاجشونن. تو الان با همسرت كاري كردي كه واقعا هيچ رفتار بالغانه اي در تو نديده!!!!
علاقه مندی ها (Bookmarks)