سلام
منم با گفته هاي sare jo0on موافقم.
يكي از راه هايي كه مي شه حساسيت رو در خودمون نسبت به رفتار اين چنين ديگران كم كنيم اينه كه در مقابل بديشون تا مي توني خوبي كني. شايد اولش خيلي خيلي سخت باشه ولي به قول sare jo0on وقتي اين طعنه و كنايه ها رو ازشون مي بيني كه چرا سر نمي زنيد و بي معرفتيد و از اين حرفها... اونقدر تنها يا با شوهرت بهشو سر بزن كه خسته شوند (البته بيشتر با شوهرت كه هم اون رفتار محبت آميزتو ببينه و در مقابل اين رفتار خوبت رفتار بد مادرش رو تشخيص بده و هم اين كه اگه با هم بريد حرفي هم زده بشه كمتر اذيت مي شي چون باز در مقابل حرفشون بي تفاوتي و محبت بيشترت و حسن نيتت رو همسرت مي بينه و طي مدت كم كم حق رو بهت مي ده كه شما چيزي كم نذاشتي)
در مقابل جواب سلام ندادن خودت رو بزن به اون راه يك بار ديگه بلندتر سلام بده و بگو فكر كردم متوجه نشديد.
در مقابل اين حرفهاش كه فلان چيزو برات بگيرم شما پول نداريد. اولاً كه بهتر بذار برات چيزي بگيره كي از كادو و چيز مفت بدش ميادبعدش هم با خنده رويي و مهرباني بگو ما فكر آينده را مي كنيم كه با ملاحظه خرج مي كنيم و شما هم به مناسبتهاي كوچك و بزرگ چيزي براشون بگير تا فكر نكنند اونقدر دستتون خاليه كه نياز به دلسوزيشون داريد. (هرچند كه وظيفه پدر و مادر شوهر هست كه سالهاي اوليه ازدواج پسراشان تا مي تونند دستشون رو بگيرند اين كه ناراحتي نداره)
به هر حال تا مي توني در جواب بي ادبيشون، ادب و نزاكت به خرج بده و در مقابل بي مهريشون ، مهر نثار كن و در مقابل طعنه و حرفهاشون اول خودت رو به بيخيالي بزن (طبق گفته دوستان براي اعصاب و وقتت ارزش قائل باش و به خودت بگو شخصيت خانوادگي من بيشتر از اين هاست كه بخوام در مقابلشون دهن به دهن شم يا ناراحت شم. )
موفق باشي
علاقه مندی ها (Bookmarks)