سلام
خوب از اونایی که می رن دانشگاه بپرسین هدف شون چیه ؟ اکثرا فقط برای مدرک هست و بعدش اگه خوش شانس باشند و رشته خوبی فارغ التحصیل شده باشند بعد از مدتی کاری گیرشون میاد والا بیکار هستند عموما متاسفانه .
راستش من هم دیپلم هستم حدود 23 ساله از هنرستان فنی و حرفه ای ولی خوش شانس بودم و تونستم شغلی رو که براش ساخته شده بودم پیدا کنم و الان خیلی از فارغ التحصیل های دانشگاه میان تا من چیزای کمی که می دونم رو یادشون بدم .
البته دانشگاه هم رفتم (حدود یکی دو هفته) مشکل مالی هم نداشتیم با اینکه خانواده متوسطی هستیم ولی باورتون نمیشه تو اون چند هفته اصلا احساس خوبی نداشتم ، همش احساس می کردم وقتم داره تلف میشه
اون موقع یه سوال هم برام پیش اومد که هنوز کسی نتونسته جواب بده ^.^ : وقتی میشه یا یه خط کد برنامه نویسی تو کامپیوتر انتگرال و دیفرانسیل رو حساب کرد چه لزومی داره کلی از عمرمون رو صرف حل کردن دستی اش بکنیم ؟؟ D:
بعد اون چند هفته فورا اومدم بیرون و رفتم سراغ کاری که بهش علاقه داشتم و روش با عشق وقت گذاشتم و الان شکر خدا حداقل می دونم یه کار مطمئنی هست که بهش تکیه بکنی در آینده (البته بدون مدرک دانشگاهی که اگر بود خیلی از اینجا یی که هستم هم جلوتر بودم ) ولی به هر حال لازمه موفق شدن حتما مدرک دانشگاهی نیست اون هم با سطح آموزشی دانشگاه های ما و مخصوصا رشته ما که دانشجوهای فوق لیسانسش واقعا 90% هیچچچچچی بلد نیستن .خیلی هاشونو دیدم)
همه اینها رو گفتم تا عرض کنم بهترین راه به نظر بنده یاد گرفتن یک مهارت و فن عملی هست که مزیتش ورود فوری به بازار کاره . آخه بعد از گرفتن مدرک آکادمیک معمولا یه مدت صرف هماهنگ شدن با فضای واقعی بیرون دانشگاه میشه از بس که محیط دانشگاه فرمالیته و غیرواقعی و عقب از زمان حاضر هست.
+فراموش نکنین بزرگانی که در عرصه جهانی موفق شدند خیلی هاشون تحصیلات دانشگاهی آنچنانی نداشتند مثلا استیو جابز مدیر عامل و موسس فقید شرکت اپل (یکی از ارزشمندترین کمپانی های دنیا) که الان هر کدوم از محصولاتش یه جور نماد خودنمایی شده و خیلی های دیگه که حضور ذهن ندارم متاسفانه
به فکر نان باش که خربزه آب است خواهرم
موفق باشید![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)