من21 و نامزدم23...من بهش برگشتم چون واقعا دوسش داشتم بعده 4سال نمتونم فراموشش کنم اونم منو واقعا میخاست وقتی باهاش دوست بودم بهم دست هم نمیزد. اون اگه عصبی نباشه یه مرده ایده ال و واقعیه اما وقتی عصبیه هرکاری ازش برمیاد اما وقتی اروم میشه سریع میاد و بغلم میکنه و ارومم میکنه. اون عذاب وجدان داره ک چرا نامزد قبلیش اذیت کرده...بهم میگه دوست دارم میخوامت اما هنوز وابسته ب تو نیستم. میگه من زندگی مشترک رو قبلا یه بار تجربه کردمو دارم مسیر زندگیمو به عقب برمیگردم واسه همین عصبی ام.من بجز اون هیچکس رو ندارم چون بخاطرش خانوادمو پس زدم. بعضی وقتا هم میگه به حرفای من توجه نکن من حرف الکی زیاد میزنم و من هیچوقت تو رو ول نمیکنم چون بهتر از تو زن گیرم نمیاد. من عاشقشم چون تا وقتی خوبه بهترین شوهره دنیاست
علاقه مندی ها (Bookmarks)