ممنونم از فرشته مهربون ، این نظر لطف شماست.
دوست عزیز: اتفاقاً به نظر من اگر خانواده یک نفر رو واسه شما معرفی کنند خوبه.
من اینجا تا حالا ندیدم ازدواج های فامیل معرفی شده به شکست برسه اما ازدواج هایی که از طریق دوستی بوده دیدم که بعد از چند سال به طلاق رسیده.
دوست عزیز: تو می تونی بری خارج از کشور و هر وقت که تصمیم جدی گرفتی برای ایران رفتم ، 1 سال قبلش به خانواده بسپار که برایت یک مورد مناسب پیدا کنند. اتفاقاً خانواده بهتر می تونه خیلی از چیزا رو در بیاره.
من با شناختی که اینهمه کارشناس ها ازش دم می زنند مخالفم. می دونی چرا؟ چون وقتی یک دختر و پسر با هم دوست می شند دو حالت داره یا مرتکب اشتباهی میشن که جبران نا پذیره یا بعد یه مدت وابسته مبشن و هرچند که حس می کنند به درد هم نمی خورن اما توجیه می کنن و ازدواج می کنن و بعد 1 سال طلاق می گیرن ! تازه این روزا خیلی راحت میشه آدم خودشو یه جوره دیگه جلوه بده. من دختری رو 3 سال می شناختم و می گفتم چقدر این معصوم و پاکه ! بعد ها رفت خارج و حتی شنیدم با یه پسر در خونه 1 خوابه هم خونه شده !!
یا کسانی که تو ایرن ساق دست می ذاشتن و اینجا .....
من خودمو می گم خیلی راحت می تونم تا هر وقت دلت بخوای خودم رو یه جوره دیگه نشون بدم !
خانواده مطمئنا مورد تقربا مناسبی رو بهت معرفی خواهد کرد. :
5) می تونی به خانواده همه ملاک هات رو بگی و اونا مواردی که اکثر ملاک هاتو داشته باشه واست معرفی کن و بعد تو مورد نهایی رو انتخاب کنی
1) چون از هم دور هستید اشتباه جبران ناپذیری انجام نمشه
2) احتمال وایستگی کم هست. فقط باید حواست باشه که طرف صادق باشه.
3) حتی اگه بهم بخوره و شما به درد هم نخورید ضرر اجتماعی هم نداره. اون اصطلاح اسم یه نفر رو نفر دیگه هم نیست
4) بعد 6 ماه که با هم صحبت کنید میری ایران و تازه 1 ماه هم اونجا حضوری همو می بینید و بعد عقد می کنید پس بازم فرصت هست.
ولی خوب من از الان بهت تضمین میدم که حفظ ایمان بسیار بسیار بسیار سخت خواهد بود اگه اینجا تنها باشی. تنها عیب اصلی ازدواج نکردن تو اینه به نظر من.
تو مطمئن باش می تونی بعدا ازدواج کنی و دختر هم نیستی که سنت بالا بره اما احتمال به گناه افتادنت هم بسیار بالاست. گفتی خودت رو می شناسی. امیدوارم خدا بهت اون قدرت رو بده که رو حرفت بمونی








علاقه مندی ها (Bookmarks)