من هرچي بود ونبود در حدي كه عقلم ياري ميكرد در پست قبليم گفتم . ( اما تو قبلا نگفته بودي كه عصبيه )( اين خيلي مهمه : چون اين نشون دهنده ي اينه كه اون مشكل داره و نياز به درمان داره )(منظورم اين نيست كه خداي نكرده ... نه من هم يه زمان مشكل عصبي داشتم ولي با رفتن پيش روان پزشك مشكلم حل شد )( البته از طرفي هم جاي اميدواري كه با درمان مشكل عصبيش مشكل اصليتون هم كم كم بهبود پيدا كنه ) ( گفتي كه ميدونه مشكل عصبي داره پس نبايد بردن اون پيش يه روان پزشك كار سختي باشه ( ازش بخواه اگه دوست داره به خودش و تو كمك كنه))
كاشكي اون هم مثل تو اهل مطالعه و اينترنت و دنياي ارتباطات بود و يا كمي انعطاف پذير بود ( كه شايد هم باشه )
راستي شوهرت از خودش خونه داره؟ شغلش چيه؟
به نظر من تا وقتي كه به شرايط نرمال نرسيده ازدواج كار درستي نيست .
------------------------------------------------------- اميدوارم مدير همدردي بيشتر كمك كنه !!
ولي بازم ازت ميخوام اگه زندگيتون و دوست داريد هر طوري كه شده راضيش كن كه بياد مشاوره و يا حداقل پيش روان پزشك ( مثلا بهش بگو من خيلي دوستت دارم ولي وقتي عصباني ميشي ازت ميترسم و ا از اين جور جملات ، فقط يادت باشه هرگز بهش نگي ازت متنفر ميشم )
اگر هم چيزي ديگه اي به ذهنم برسه حتما ميام مينويسم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)