دیگه بریدم!!

[گل آرا]

سلام دوست عزیزم.
از خوندن شرح زندگیت متاسف شدم. من هم همچین شرایطی داشتم. اما هیچ راهکارقطعی نمیدم چون میدونم شما هم مثل همه ما وقتی میای اینجا و شروع میکنی به نوشتن فقط تلخی ها رو مینویسی...شاید همه زندگی تو این سالها این نباشه.
شما نوشته بودی نمیدونی طلاق درسته یا نه؟ و به طلاق عاطفی رسیدی و اینکه مطمئنی با طلاق وضعیتت بهتر میشه ولی تردید داری...
شرایطی که الان داری وضعیت دو ماه پیش منه منم دو ماه پیش مطمئن بودم طلاق میگیرم ... منم مثل شما خونوادم پیشم نبودن دانشگاه و زندگی رو ول کردم و اومدم پیش خونوادم حتی وکیل گرفتم و افتادم تو مراحل قانونی...اما صبر کردم تو این دو ماه واقعا حالم بهتر شد. عصبانیتم کم شد فکرم باز شد طلاق عاطفی فقط به معنای متنفر بودن نیست شنیدم قاضی قبل از صدور حکم طلاق یه دوره ای میذاره به نام مفارقت. چرا بدون رجوع به دادگاه این فرصت رو به خودت و شوهرت نمیدی؟ اصلا شده تا به حال یه برخورد جدی داشته باشی؟ یعنی بذاری بری تا بفهمه چقدرررر عرصه رو بر شما تنگ کرده؟ شاید واقعا متوجه عمق اشتباهش نشده! عزیزم زندگیت خیلی مهمتر از کارته...یه مرخصی طولانی بگیر طوریکه همسرت نفهمه و برو پیش خونوادت...بگو تصمیمت جدائیه. بذار چند ماه بگذره از هم دور باشید. اگه تو این مدت مفارقت همسرت فهمید چه اشتباهی کرده و خواست به کمکت جبران کنه و اصلاح بشه و خودت هم راغب بودی برگرد شاید هم به این نتیجه رسیدی که طلاق بهترین راهه...
ولی چیزی که واضحه الان به این نتیجه قطعی نرسیدی ... برای طلاق هیچ وقت دیر نیست. حتی یک سال هم به تعویق بیفته تاثیر چندانی رو آیندت نداره چه برسه به چند ماه!
صبر کن تا مطمئن بشی عزیزم و مطمئن باش صبر کردن شما رو از این وضعیت فعلی در میاره و به یه ثبات نسبی میرسونه.