سلام دوست عزیز
پستهای دوستان رو حتما خوندین.من از عدم شناخت و ... چیزی نمیگم.چون گوش شنوا کجاست اخه
منم به خاطر چنین موضوعی اومدم تو این سایت و عضو شدم.من شرایطم کمی متفاوت تر از شما بود.ما همدیگر رو تو سایت همسر یابی پیدا کردیم.حداقلش این بود که توقع اینکه اخر کارمون به ازدواج میکشید غیر منطقی نبود.تازه هر دو همشهری بودیم.
شما الان مشکلات عدیده ای که بواسطه همشهری نبودن تون مطرح هست رو به خوبی درک نکردین.چون وابسته شدید.شاید کمتر از اون خانم.اما شدی.
منم شدم.با اینکه هنوز رو خوبی اون خانم قسم میخورم اما حالا که مدت زیادی از قطع ارتباط و باور اینکه ایشون دیگه نیست،گذشته(ایشون یکدفعه رابطه رو قطع کرد)دارم میبینم چیزایی رو که نمی دیدم.منم فکر می کردم(و متاسفانه این فکر گاهی باز میاد سراغم)که یه روز پشیمون نشم بابت از دست دادن ایشون.اما یکی از باور های غلط ازدواج همینه که ادما فکر میکنن فقط با یه شخص خاص خوشبخت میشن و .... .
شاید بگی حالا که دیگه تبم خوابید اینا رو میگم و منعت میکنم.فقط خدا می دونه احساس امروزم با احساس همون روزها هیچ فرقی نکرده.حتی من حالا بیشتر از قبل به اون خانم احترام میذارم.کسی که اومدنش برام نعمت بود با رفتنش هم منو به خیلی چیزا اگاه کرد.
اینگونه روابط فارغ از هر گونه تعهدی بین طرفینه.پس نمی شه خیلی بهش امید وار بود.پس بی خیال نقشه دوساله و این حرفا شو.مطمین باش یکی دو ماه تحمل کنید،متوجه عیوب این روابط میشید.تو همین سایت مقالات و تاپیکهای خوب و مفید زیاده.حتما بخون.
داداش گلم.بزار عذاب قطع این رابطه وابستگی(مطمین باش عشق نیست)سه ماهه باشه.تا دو سال و سه ماه.سریع تر تمومش کن تا اسیب ها کمتر شه.
من بعنوان کسی که این راه رو رفت بهت میگم که باید تمام نشونه ها و اثار ایشون رو به کل از بین ببری.حتی مسنجرت رو ری موو کن.البته بهش بگو میخوای تموم کنی.بگو که منتظر نمونه بنده خدا. انتظار میکشه ادمو.
یا علی![]()











علاقه مندی ها (Bookmarks)