چاره ي غم ها : آه...اين آرامش كجاست؟

[فرشته مهربان]

این همه نقش عجب بر در و دیوار وجود

هرکه فکرت نکند نقش بود بردیوار

باور اینکه هیچ چیز در این عالم بیهوده نیست

باور اینکه نظمی هوشمند بر این عالم حاکم است

باور اینکه اختیار و انتخاب ما سرنوشت ما را تعیین می کند

باور اینکه در پس هر واقعه و ماجرایی حقیقتی و درسی نهفته

باور اینکه لحظه ها با همه محتوایشان فرصتهای بی بازگشتی هستند که ما می توانیم استفاده ای رشد آفرین از آنها داشته باشیم .

باور اینکه در آفرینش این عالم با همه پیچیدگی هایش هدفی اعلا نهفته و غایتی عظما در پیش است

باور اینکه برای رسیدن به این هدف و غایتی که ارتقاء انسان تا خدای گونه شدن را در پی دارد مسیری مشخص قرار داده شده که هم مسیر و هم نحوه طی مسیر و دیدنی های طی مسیر را برای ما روشن ساخته اند و به ما ابلاغ کرده اند که غفلت از آگاهی برآن و تلاش برای طی این مسیر عامل همه دردهای کاهنده و آزار دهنده هست .

ما را بینا می کند تا ببینم که درد و رنج اگر در طی مسیر درستی و راستی باشد آزار دهنده نیست بلکه حتی لذت بخش هم هست .

می فهماند آنجا که دردهایمان آزار دهنده هست و شوق و شور و انرژی بخشی در خود ندارد ، مسیر مسیر اصلی نیست ، مسیر انحرافی هست .

بیشتر رنجهای ما عوارض اشکالات در روابط انسانی و انگیزه های این روابط که اغلب برمحور خودخواهی ، حسادت ، منفعت طلبی ، سود جویی و .... است ،می باشد .


کافیست در مواجهه با افراد ، مهم برای ما مراقبت از عملکرد و واکنشهای خود باشد که در مسیر درست ( مثل ، صبر ، جرأت ورزی ، بازخورد مناسب ، قاطعیت ، گذشت ، مدارا ، ادای وظیفه بدون چشمداشت نتیجه ، ..... ) قرار گیرد و نه مسیرهای انحرافی ای چون تلافی جویی ، مقابله ، تسلیم و ظلم پذیری ، ظلم متقابل ، غیبت ، تهمت ، بدگویی ، بدخواهی ، نفرین و ...... . خواهیم دید که آرامش و لذت وجود ما را فرا می گیرد و در پیش گرفتن راه صحیح و رفتار مناسب ما را از دغدغه ها و مشغله های ذهنی که مانع بصیرت است باز می دارد و افق را روشنتر دیده و در پس مسائل و مشکلات بهره ها و فرصت هایی که میتوان از آن استفاده کرد را دید و از مشکلات شکلات ساخت و از رنج لذت را چشید . پس مراقب عمل خود باشیم تا درست و متعادل رفتار کنیم که در این صورت حتی در اوج مسائل و مشکلات نیز حال خوبی خواهیم داشت و صبور و آرام پیش میرویم .



.