سلام عزیزم . من که فکر می کنم دوسش نداری. عادت کردی که بهت علاقه مند باشه . عاقلانه نگاه می کنی می بینی خوبه . حیفت میاد از دستش بدی.اما وقتی پا پیش می ذاره می بینی اون حس عاشقانه رو نداری . من هم یه سال با کسی همین وضعیت رو داشتم و آخر نه گفتم. الان یه ماهه . اما دارم دق می کنم. به خاطر این که همه دوسش داشتن و قبولش داشتن و واقعا ایرادی نداشت. اما من نتونستم. بارها بهش جواب رد دادم. هر بار که می رفت از جواب ردم پشیمون می شدم. اما وقتی بر می گشت باز می دیدم بی احساسم. مشاور بهم گفت که من بهش عادت کردم. علاقه ندارم . فقط امیدوارم منو حلال کنه.
در مورد توام فکر می کنم بی خیالش شو. اونم از این همه امیدواری و نا امیدی خسته شده مسلما. بذار پی زندگی خودش باشه . برای توام قرار نیست همیشه خواستگار اون مدلی که تعریف کردی بیاد. ایشالا یکی میاد که متوجه میشی احساس و علاقه داشتن خیلی بهتر از به زور خودت رو مجبور کردن به علاقه ست . :)
علاقه مندی ها (Bookmarks)