تحمل زندگی بی عدالت

[barani]

خانم مصیبت شما وارد همدردی شدین و مشکلتون مطرح کردید و راهنمایی خواستید
همه دوستان راه درست و انسانی رو جلوی پاتون گذاشتن حالا اگه راه درست دلخواه و باب میلتون نیست چرا دوستان را به همدردی نکردن متهم میکنید
کار شما اشتباه بوده خودتون هم قبول دارید ولی اگه منتظر این بودید که دوستان بیان و بهتون بگن کارت درست بوده که با یه مرد متاهل ازدواج کردی و همچنان به این کارها ادامه بده و تاییدت کنن .خواهر عزیزم هیچ کس تو این سایت این کار رو نمیکنه

راه درست همیشه اون راهی نیست که راحت و آسون و باب میل ما باشه
شما که میخوای ما خودمون و جای شما بگذاریم .خودت و تا حالا جای اون زن ذلشکسته که شوهرش بهش خیانت کرده گذاشتی و از دید اون خودتو نگاه کردی
این نظر شماست که چتر و اسه 2 نفر باشه و بایدم این نظر و داشته باشی چون اگه نداشتی همچین ازدواجی نمیکردی . تا حالا از خودت پرسیدی شاید اون زن قبل از اومدن شما تو زندگیش شوهرش فقط به خودش تعلق داشته و نمی خواسته شوهرشو با کس دیگه ای تقسیم کنه.
بازم میگم کارتون اشتباه بوده و نباید منتظر تایید دوستان باشید همه راه درست و اخلاقی و انسانی رو به شما گفتن ولی شما مختار هستید هر تصمیمی بگیرد و عواقبش رو بپذیرد هم برای خودتون هم برای دختراتون

حتما شنیدید که نتجه عمل ما بهمون بر میگرده پس منتطر باشید کاری که شما با اون زن کردید به دختراتون برگرده . شما که از آلان نگران ازدواج دختراتون در 20 سال آینده هستین از یه جنبه دیگر هم نگاه کنید شاید به تصمیمی که میخواید بگیرید کمک کنه.

شما نگران این باشید که20 سال دیگه دخترتون ازدواج میکنه و بعد از چند مدت شوهرش بهش خیانت میکنه و وفتی شما حال دخترتون و دل شکسته اش رو ببینید اون وقت با تمام وجودتون متوجه میشید که با ازدواج با یه مرد متاهل چطور میشه یه زن رو نابود کرد( زن اول اون آقا). اون وقت مطمئنا چون جای شما عوض شده و جگر گوشتون بهش خیانت شده به عنوان یه مادر چه حالی میشید؟

لطفا با خودتون صادق باشید اون وقت با دامادتون چیکار میکنید ؟ با زن دومی که گرفته چه میکنید؟ چطور به دخترتون که دلش خونه دلداری میدید؟
مطمئنا وقتی رویا های نقش بر آب دخترتون با دل شکسته اش رو ببنید . نمی تونید بهش بگید بزار شوهرت یه چتر واسه 2 نفر باشه و به دامادتون بگید چه کار خوبی کردید. میتونید بگید؟؟؟؟؟؟؟

زندگی، خاطره آمدن و رفتن ماست

لحظه آمدن و رفتن ما ،تنهائی ست