مشکل منفی بافی همسرم

[maryam123]

سلام به شما

خوش امدید به همدردی

من فکر میکنم بیشتر لازمه شما به یک مشاور خانواده مراجعه کنید و در صورت صلاحدید اون مشاور به روانپزشک و روانشناس و ..مراجعه کنید.چون اینجوری و با این شرایط نمیشه قطعا گفت همر شما مشکل داره باید ببریدش پیش روانپزشک.
مشاور ازدواج که مال قبل از ازدواجه.شما باید به یک مشاور خانواده مراجعه کنید که اگر در تهران هستید بفرمایید تا چند مرکز مشاوره که خوده اقای مدیر همدردی پیشنهاد دادن رو بگیم خدمتتون


یه سوال دارم
نوشته بودید قبل از ازدواج ارتباط غیر شرعی با کسی نداشتید...یعنی ارتباط داشتید اما شرعی بوده؟

و سوال دیگه اینکه ممکنه یه مقدار از ویژگیها مثبت این خانوم رو هم بگید؟


برخی مواقع خودشیفتگی میتونه از روی احساس حقارت یا کمبود باشه.مثلا افرادی که زیاد سرزنش میشن بعد از مدتی کاملا حالت تدافعی میگیرن و برخی هم منزوی و کم صحبت میشن.

شما از لحاظ فرهنگی و تحصیلاتی چقدر به همسرتون و حانوادش نزدیکید؟از تحصیلات خودتون..خواهرتون..همسرتون و خانوادش بگید.

از لحاظ مالی چطور؟

من تصور میکنم همسر شما دچار خلاء در یک نقطه نا معلومه و داره بااین رفتارها دنبال جلب توجه دیگران میگرده و یا دلش میخواد مظلوم نمایی کنه....یا از طرفی شاید شما بیش از حد به گله ها و شکایات ایشون از خانوادتون توجه نشون میدید و بستر رو برای موارد و شکایتهای بعدی فراهم میکنید.

در واقع منظورم اینه که ایشون چون میدونه شما در مقابل گله هاش عکس العملی دارید به شما منتقل میکنه

در واقع اگر بدونه که شما کاری به این مسائل ندارید و از خودش میخواهید که مشکلاتش رو با خانواده شما حل کنه شاید درصد این گله گذاریها کمتر بشه

اگر میبینی همسرتون قدرشناس نیست مدتی و به ملایمت محبتهایی رو که از سمت خانواده شما دریافت میکنه رو محدود کنید.تا ایشون نبود اون محبتها رو حس کنه
اما توجه کنید طوری نباشه که اوضاع بدتر بشه

و حتما این روهم بفهیمد ایا در زمان عدم حضور شما همسر شما از طرف خانوادتون (سهوا یا عمدا) حرف خاصی مثل متلک و تیکه از این حرفها میشنوه یا خیر

درست میشه انشاالله .زندگی های بدتر از این هم بوده که به راحتی و تلاش و همت و توکل درست شده

موفق باشید

[purpleayaa]

maryam123 عزیز با سلام و تشکر از حس انسان دوستی و همدردی شما.اینکه گفتم ارتباط غیر شرعی نداشتم منظورم دوستی و از این چیز ها بود.وگرنه به خواستگاری دختران زیادی رفتم و بدون اطلاع نبودم به هر حال 30 سالمه.متاسفانه از تهران نیستم و در شهر ما یک مرکز مشاوره هم وجود داره که ایشالا کارساز باشه اما همسرم همش عنوان میکنن که مشکلی ندارن و مشکلات همه از منه.ازشون میخوام به مرکز مشاوره بریم اما دایورت کرده که هر چی باباش بگه و تا باباش نگه نمیاد! از ویژگی های مثبتی که خانومم داره از نظرم اینه که انسان پاکی هست و مثل من قبل ازدواج با کسی نبوده.همینطور چیزی که خیلی باعث خودشیفتگی ایشون هست زیبایی نسبیشونه شاید از همسرم زیاد تعریف کردم پیشش و بول برداشته !البته من هم پسر زیبایی هستم نسبتا.همینطور تحصیلات تکمیلی دارن میخونن.خیلی همدیگه رو دوس داریم....همین.البته گفتین منزوی و کم صحبت تو دانشگاه هم زیاد با دخترا ارتباط نداشت با پسرا که خدارو شکر اصلا نداشت.تحصیلات من خانومم و برادر خواهراشون فوق لیسانسه اما از نظر فرهنگی مال یه شهر کناریمون هستن و با هم تفاوت های فرهنگی داریم.اما هر دو خانواده با خداییم و اهل بی بند و باری نیستیم.من هم حس میکنم خلا نا معلومی داشته باشن.5 تا خواهر بودن شاید یه هو من مهرو محبت زیادی به همسرم کردم که باعث این قضیه شدم؟آخه اونقد به من چسبیده که اجازه نفس کشیدن نمیذاره !نمیذاره هیچ علایقی داشته باشم میگه چطور من همه علایقم در تو خلاصه شده تو هم باید اینطور باشی!میگم آدم به پدر مادر خانواده دوست همکار هم نیاز داره اما انقدر حسادت به هر چیز داره که از یه گل خوشم اومده بود جلوم پر پرش کرد که مثلا بجز همسرم به چیزی توجه نکنم!خواهشمندم کمکم کنید. یه جوون خوبم با بقیه خودمو مقایسه میکنم اهل خانواده تلاش و کارم معتاد نیستم مثل این همه آدم حیفه زندگیم سخت شده روم..

[مصباح الهدی]

سلام.به نظر من شما اول باید یه طوری از خودتون شروع کنید. من هر وقت می خوام از کسی انتقاد کنم اول مثلا می گم فلانی من طرز لباس پوشیدنم,رفتارم بد نیست.تو رو خدا اگه اشکالی دارم بهم بگو! بعد اون طرف شروع می کنه از بعضی چیزا گفتن. بعد کلی تشکر می کنم و می گم دستت درد نکنه. تا حالا از این زاویه نگاه نکرده بودم.باز هم اگه نظری داشتی بهم بگو!خوشحال می شم! بعد اون طرف هم کلی ذوق می کنه و می گه شما هم اگه در مورد رفتار های من نظری داری بگو! من هم آرام آرام شروع می کنم به انتقاد نا محسوس! می گم, شما کعه خیلی عالی هستی ولی به نظر من اگر ... . بعد اون طرف تو رودر وایس قرار می گیره و حرف های منو روش فکر می کنه و جبهه نمی گیره. من یک دخترم و می دونم دختران این طوری خیلی تاثیر می پذیرند. شما با همسرت این کار و بکن ببین چی می بینی! و کلا خیلی بهش محبت کن و حرفات با محبت باشه. مثلا بگو وقتی میبینم این قدر خوب با خونوادم رفتار می کنی نمیدونی چقدر دوست داشتنی می شی.یا بگو من که این قدر تو رو دوست دارم, دوست داشتم منم محبتتو با تشکر و... ببینم.البته خوتون هم باید خیلی قبلش ابراز محبت کرده باشین تا تو رو درواسی قرار بگیره!

- - - Updated - - -

در ضمن برادر عزیز دیدگاه انسان نسبت به همسرش در لحن انسان تاثیر می ذاره و در جبهه گیری تاثیر داره!شما باید دیدگاهتون نسبت بهش درست کنین. و به نظر من هیچ زنی در قبال محبت ها و ابراز احساسات همسرش تاب نداره. واگه شما جوری رفتار کنین که چقدر نظرات اون برای شما مهمه,محاله که پیش خودش نگه پس چرا من براش جبران نکنم....موفق باشید