داشتن یا نداشتن دوست دختر هم معایبی داره و هم مزایایی (کاری به مسائل شرعی اش ندارم).
مساله گرایش به جنس مخالف بیشتر به خاطر کنجکاوی و علاقه به کشف و رمزگشایی اونهاست. البته مسائل عاطفی و غیره هم هست.
انسان برای رفتن به راهی که از آن منع میشود بیشتر حریص میشود.
کسانی که دوست دخترهای متعدد داشتن به همه بدبین میشن. و برای ازدواج هم دنبال کسی میگردند که تا حالا دوستی نداشته، جالبه!
روابط و عواطف بین دوست پسر و دختر متفاوت از روابط بین زوجهاست. کسانی که تجربه آن روابط را ندارند از همسرانشان انتظارات غیرواقعی دارند و چون برآورده نمی شود احساس خلاء و کشش به سمت دوستیهای بعد از تاهل خواهند داشت.
بهتر آن است که با یک خانم که معیارهای شما را داراست طرح یک رابطه هدفدار که منجر به ازدواج شود(یا به دلایل منطقی نشود) بریزید. که شاید مدت زمان زیادی طول بکشد.
داشتن رابطه موقت بی هدف و وارد کردن صدمات عاطفی به هر دو طرف صرف تفریح یا کنجکاوی منطقی به نظر نمی رسد.
هزینه داشتن آن چه از نظر مالی ، عاطفی ، صرف وقت و رکود در سایر فعالیتها(تحصیلی ، ورزشی) قابل توجه خواهد بود البته بسته به طرف مقابل.
بهتر است پس از سنجش مزایا و معایب و سبک و سنگین کردن اگر قصد گرفتن دوست دختر داشتید از همان ابتدا یکی از افراد خانواده را بعنوان مشاور و همراه در جریان بگذارید.
حتما صداقت داشته باشید.
یادتان باشد به دلیل وابستگی عاطفی زمانهایی که به مدت طولانی از هم دورید به حد غیرقابل تحملی زجر خواهید کشید.
اگر دوستتان معیارهای شما را نداشت ادامه ندهید.
تحمل هر دو حالتش کمی دشواره و این یک حالت برد-برد نیست یک حالت دو سر باخته.
هر چی عاقلانه تر و آینده نگر تر رفتار کنی هزینه های باختت کمتره.








علاقه مندی ها (Bookmarks)