الیاس،
اگر از نظر دینی یکسری محدودیت ها را نداری و خیلی مذهبی نیستی،
با چند بار خوندن خط به خط نوشته کیان، اگر می تونی این دوستی را مدیریت کنی می شه بهش فکر کرد.
ولی مدیریت این دوستی خیلی مهم است.
از یک حد و حدودی خارج نشه.
خانواده ها در جریان باشند.
اگر معیارهای همدیگه را نداشتید، سختی دل کندن را به جون بخرید و جدا بشید.
به قصد تفریح و سرگرمی نباشه و اگر مناسب هم بودید به ازدواج ختم بشه.
اگر به هر دلیلی قطع شد، دوستی اجتماعی و از حال هم خبر بگیریم و غیره ممنوع. چون به زندگی بعدیت لطمه خواهد زد.
به نوعی آشنایی به منظور شناخت برای ازدواج باشه، نه برای فان!
- - - Updated - - -
با همه این حرفها می گم دوست دختر/پسر نداشتن یک درد است،
داشتنش هزار و یک درد.
به دردسرش نمی ارزه. مخصوصا اگه نتونی خوب مدیریتش کنی و اگه خانواده (دوست و آشنا را نمی گم. خانواده درجه یک ) همراهت نباشند.
علاقه مندی ها (Bookmarks)