دوست عزیزم به نظر من زیاد خودتو درگیرش نکن، مثلا منی که الان نامزد دارم و خیــــــــــــلیم باهم خوبیم ...حداقل دوبار در روز همچین احساسی دارم!! مطمئن باش اون دوستاییت که میگی هر کسی واسه خودش یکیو داره هم خیلی وقت ها همچین حسی مثل تو دارند به اضافه اینکه مشکلات دیگه و مسئولیت های دیگه ای هم توی زندگی به این مساله اضافه شده!! منکر این نمی شم که داشتن یه همراه بده...نه خوبه ...اما برای رفع این حسی که میگی نه!! و متاسفانه باید بگم که هیچ کمکی نمیکنه! و برعکس اگه باعث بشه یه وابستگی بیمارگونه به وجود بیاد همه چیز بدتر از الانتم میشه. وابستگی بیمارگونه هم وقتی به وجود می یاد که ادم مستقلا و به قول تو از درون نتوونه خوشحال باشه
یاد بگیر همیشه روی خودت تکیه کنی، دیگران فقط یه همراهن و نه چیز بیشتری...پس فعلا که ازاد و رهایی و مسئولیت های اضافه تر روی دوشت سنگینی نمی کنه از لحظه لحظه زندگیت لذت ببر...الانم که سنی نداری، ان شالا به موقعش یه ازدواج درست و خوب میکنی...ولی مطمئن باش اون موقع هم این حسه هست، مگه اینکه از درون یه فکری به حال خودت بکنی و علایق خودتو درست شناسایی کنه ودنبالش کنی
موفق باشـــــــــــی...تا می توونی خوش باش![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)