سلام
من تمام اون حرفهای شما رو قبول می کنم و ایمان دارم که نیت شما در ادامه زندگی سعادت مند خیر است و تلاش هم می کنید . اگر می بینید بر سر مسائل اینچنینی با همسرتان مشکل دارید با ید قدری تلاش و صبر پیشه کنید . به نظر من 1_ با توجه به تجربه و شناختی کهاز همسرتان دارید سعی کنید از بروز موارد و مسائل تنش زا خودداری کنید . 2_ ارامش و امنیت لازم را در مواقع حضور همسرتان در منزل را ایجاد کنید . 3_ سخنان و الفاظ حساسیت زا برای ایشان را پیش نکشید .واز مقایسه اعضا فامیل خود و همسرتان در موارد گوناگون بر حذر باشید . 5_ خواسته های همسرتان را بررسی کنید از انچه خوشش می اید انرا تقویت کنید واز انچه برایش نا خوشایند است پرهیز نمائید . 6_ همسرتان اوقات فراغتش را چگونه می گذراند ایا دلبستگی دیگری مثل اعتیادو... هم دارد ( البته انشاءا.. که ندارد ) 7 _ در بحث های پیش امده شما بیشتر خویشتنداری کنید شاید به نوعی بیماری روانی مبتلاست البته نترسید منظورم استرس ها و فشار های زندگی ست که بر ادمها فشار می اورد ..... ضمنا کمی خودتان را هم بازشناسی کنید ببینید چه قدر با خواسته های همسرتان موازی هستید . هر گونه مشکل زندگی را باید اول از خودتان شروع به بازسازی کنید بعد همسرتان . هیچ موقع تمام حق با شما نیست . دعا کنید و با ذکر و نام خدا ارام گیرید . به فرزندتان توجه کنید و از همسرتان غافل نشوید .
هیچ کس نیست که معنی خوبی کردن دیگران را نفهمد . همیشه طوری بر خورد کنید که همسرتان احساس کند دوستش دارید و. از مشاوره و تجربه بزرگان غافل نشوید و....








علاقه مندی ها (Bookmarks)