نسخه ای برای تنبل ها

[میشل]

مرحله3: کار را ساده کنید

اگر به جای هدف های بسیار بزرگ و کامل گرایانه هدف های واقعی و به نسبت ساده را انتخاب کنید، کار دشوار ساده می شود. ممکن است معتقد باشید که اگر جلسه نخست گزارش شما در حد عبارات شاعرانه و ادبیات مدرن نباشد، اصولا آن گزارش شما به درد نخواهد خورد. این توقع شما را به شدت زیر فشار می گذارد و ممکن است که به انجام ندادن کار منجر گردد. به جای آن چرا گزارش را با یک جمله کافی و گویا شروع نکنیم؟ بسیار ساده تر می شود و دست کم می توانید شروع کنید. وقتی یک جمله به قدر کافی گویا نوشتید می توانید جملات بعدی را به همین شکل بنویسید تا پاراگراف یا صفحه گزارش شما تکمیل شود. روز بعد می توانید گزارش را ویرایش کنید و عبارات بهتری بنویسید. خود من اغلب زمانی که زیر فشار نیستم بهتر کار می کنم و این مطلبی است که احتمالا در مورد شما هم صدق می کند.

راه دیگری برای تبدیل کار دشوار به کار ساده این است که در هر زمان قدری از آن را انجام دهید. ممکن است از فکر اینکه باید همه کار را فورا و یکجا انجام دهید گیج و دستپاچه شوید. به جای آن کار را به اجزاء کوچکتری تقسیم کنید و هرزمان به یکی از آنها برسید.

مهم توجه داشتن به لحظه اکنون و بی توجهی به آینده است. مهم این است که همین حالا چه می توانید بکنید.

به دو شکل می توانید کار بزرگ را به اجزاء کوچکتری تقسیم کنید. راهی برای این کار انجام قدم به قدم کار است. اگر تصمیم گرفته اید که دیوار اتاق را رنگ بزنید، قدم اول انتخاب رنگ است. قدم بعدی مراجعه به رنگ فروشی و خرید رنگ مورد نظر است. و غیره و غیره. دقت کنید که هر بخش از برنامه به قدر کافی ساده باشد.

راه دوم ساده کردن کار، تقسیم بندی زمانی است. زمان های کوتاه و محدودی را انتخاب کنید. آیا حاضرید هر روز ده تا پانزده دقیقه روی کار بزرگی که پیش رو دارید کار کنید؟ ممکن است در برابر این پیشنهاد مقاومت کنید. تقریبا همه تنبل ها می گویند «بی فایده است. 10 تا 15 دقیقه مطالعه یعنی چی؟ در مقایسه با این همه کاری که باید بکنم قطره ای از دریاست.»

به خاطر داشته باشید که در 15 یا 30 دقیقه هیچ کس نمی تواند بیش از 15 یا 30 دقیقه کار مفید انجام دهد. بنابراین وقتی می گوئید باید بیش از این کار کنید، صحبت بی موردی کرده اید. البته وقتی 15 یا 30 دقیقه کار می کنید، اگر بخواید می توانید 15 یا 30 دقیقه دیگر هم کار کنید. وقتی کاری را با موفقیت انجام می دهم چنان از خود بی خود می شوم که گاه چندین ساعت متوالی کار می کنم. اما معتقدم هر 15 دقیقه کار ارزش همان 15 دقیقه را دارد. به خودم می گویم هرچه از 15 دقیقه بیشتر کار کنم شجاعت به خرج داده ام. البته قبول دارم که این فریب دادن خود من است. با این حال می دانم که بسیار مفید واقع می شود. شما هم آنرا امتحان کنید.

در زیر به چند جنبه مثبت کار در زمان های کوتاه اشاره می کنم.

- کارهای بزرگ را به کارهای کوچکی تقسیم می کنید که در مدت کوتاه انجام پذیر باشد. با این رفتار دشواری کار کمتر به نظر می رسد.

- می توانید بلافاصله پس از شروع به کار پانزده دقیقه را تمام کنید. احساس انجام دادن کار اغلب از شدت تنش شما می کاهد و انگیزه بیشتری تولید می کند. احساس آرامش و کارایی بیشتری پیدا می کنید.

- به طفره رفتن از انجام کار وسوسه نمی شوید زیرا هرگز مجبور نیستید که در هر زمان بیش از 15 دقیقه کار کنید. انجام کار حتی اگر ناخوشایند باشد در مدت کوتاه پانزده دقیقه قابل تحمل است.

- اقدام برای به یکباره انجام دادن همه کار روش مناسبی برای انجام کارهای بزرگ نیست. می توانید با کار کردن در فواصل زمانی کوتاه خلاقیت بیشتری به خرج دهید. نوشتن یا مطالعه گزارش پاره وقت های کوتاه راحت تر است. به عبارت دیگر با تلاش کمتر بیشتر می آموزید و درک می کنید.