عزیزم کجا با این عجله؟واقعا انتظار داشتی که با یک گفتگو تمام مسائل همسرت در این 4 سال حل بشه؟ببین به نظر من شما همسرت رو درک نمی کنی البته ایشون هم شما رو. من هم شرایطی مشابه شما رو تجربه کردم. و البته خیلی تلاش کردم و مشکلم تا حدود زیادی حل شده. اول از همه باید بخوای و مطمئن باش اگر بخوای اینقدر راه ها رو می ری تا جواب رو پیدا کنی. منم از تجربیاتم برات می گم . امیدوارم کمکت کنه. 1- اینو باید بپذیری که بعضی مردها روحیه حساستری دارند و همسر شما هم یکی از اونهاست. پس اینکه وقتی روحش اروم نیست نمی تونه رابطه داشته باشه یا تمایل نداره چیز عجیبی نیست.2- سعی کنی با همسرت دوست باشی و اونو منبعی برای رفع نیازت نبینی.3- وقتی همسرت خونه است به همسرت کمک کنی دغدغه های ذهنیش کم بشه. هر زنی اگر بخواد می تونه به بر گشتن ارامش و دور شدن استرس از مردش کمک کنه. ببین همسرت چطور اروم میشه و چطور می تونی از فشارهایی که روش هست کم کنی. شاید فقط کمی قناعت بیشتر، همفکری و همصحبتی و همدلی کردن به وقت درد و دل تمام کاری باشه که باید انجام بدی.4- مدیریت روابط زناشوییت رو بعهده بگیر. فکر نکن غرورت شکسته میشه. این باعث میشه همسرت راحتتر تن به رابطه بده چون میدونه که لازم نیست تلاش زیادی برای خودش و شما انجام بده و شما مقدار زیادی از کار رو بر عهده می گیری. و همسرت بیشتر به رابطه مشتاق میشه چون براش مثل یک زنگ تفریح می مونه.5- غذاهای گرم برای همسرت تهیه کن .6- تنوع رو وارد روابطتون کن. 7-شاید لازم باشه به تنهایی پیش مشاور بالینی مراجعه کنی تا روشهایی ( و حتی تنوع )که می تونه همسرت رو به روابط بر گردونه رو یاد بگیری. و البته اونها رو به کار ببندی.8- زود نا امید نشو و یک راه رو برای مدت طولانی برو تا مطمئن بشی جواب نمیده نه اینکه دوبار یا سه بار که رفتی و دیدی جواب نمیده کنارش بذاری.موفق باشی. اگر سوالی داشتی بپرس منم سعی می کنم بیشتر فکر کنم ببینم دیگه چه کارهایی انجام دادم.راستی یک سایت دیگه هم هست که جواب این سوالهارو میده . پیداش کردم برات اینجا می ذارم.
هر آنچه را برای خود می پسندی برای دیگران هم بپسند
و هر آنچه را برای خود نمی پسندی برای دیگران هم نپسند
علاقه مندی ها (Bookmarks)