جدایی از نامزدم که خودم و مقصر می دونم زندگیمو سیاه کرده..

[همراز]

دلایل مخالفتشون: 1- اخلاقش تند بود و با پدر مادرش خیلی بد حرف می زد گاهی . 2- تا الان به صورت جدی کار نکرده بود و تازه الان در 29 سالگی در شرکت پدرش مشغول به کار بود. 3- در گذشتش ارتباطات نامشروع داشته که من می گفتم گذشتش مهم نیست اما برادرهام میگن آدمی که تو روتبطش حد و مرز نداره به درد نمیخوره چون با زنی که شوهر داشت رابطه داشته 4- همیشه به من شک داشت و خیلی پیگیری میکرد و سرسخت بود....

1- برای همه پیش میاد که گاهی عصبی بشن اما بد حرف زدن با پدر و مادر جلوی کسی نشونه خوبی نیست تا حالا این بد حرف زدن چی باشه !
2- زیاد نشونه خوبی نیست
3- کسی که به خودش اجازه میده با یه زن شوهر دار ارتباط داشته باشه واقعا آدم خطرناکی هست ایشون از نظر روانی مشکل داره که تونسته همچین کاری کنه و آدم منسجم و پخته ای نیست ، البته خوب یه موقع آدم متوجهه این اشتباه شده و قبول می کنه تکرار نکنه خوب جای بحث داره اما خوب خیلیا فقط میگن اشتباه کردن تا به چیزی که می خوان برسن اما خط فکریشون تغییری نمی کنه
4- آدما دنیارو از دریچه دید خودشون نگاه میکنن قطعا اگر اینقدر شکاک بودن ایشون چون خودشون از این افکار تو سر داشتن همون ضرب المثل معروف که میگه کافر همه را به کیش خود پندارد !

با شرح حالی که دادین با عرض معذرت ایشون بیشتر به یه مریض شباهت دارند تا نامزد ! که سر یه موضوع کوچیک شمارو کتک بزنن ! جدایی از ایشون بهترین تصمیم ممکن بوده برای شما و این احساسات هم برای هر کس بعد جدایی پیش میاد و چون تجربه اولتون بوده همونطور که دوستان گفتند فکر کردید چه خبره و ایشون از آسمون یهو افتادن زمین برای شما !
اما برید خدارو شکر کنید که جدا شدید و از شر همچین آدم ناهماهنگی راحت شدید
من جای شما بودم جای ناراحتی پارتی می گرفتم والا به خدا d:

شما هیچ اشتباهی نکردی دروغ گفتی چون یه نوشته کوچیکی هست که میگه ای تو ! سعی کن جرات بیان را در من بسازی - این آقا جرات بیان که در شما نساخته بلکه از شما گرفته بودش ...