اختلاف شدید اعتقادی با خانواده و روز به روز دورتر شدن از آنها

[leyla.M90]

سلام عزیزم
درک می کنم شرایطت رو.دوست من همین شرایط ولی هزار بار بدتر از شما داشت.
سر( هر اسمی که میخوای بزار) از جانب پدر و مادرش ,خودش و برای یه عمر بیچاره تر کرده بود.

نتیجه ای که حاصل شد از گذشتش این بود:
1) توی ایران و هر جای دنیا که بری , به رگ وریشه ات کار دارند.
2)به هر مذهب و تفکر نوینی برسی , بازم به هفت پشتت کار دارند.

3)اگه موارد بالا رو بخوای بیخیال شی که بی اهمیته برات و.... تنها چیزی که بهش میرسی, همین سوئ استفاده کردن نامزدت, از دور بودن روابط تو از خانواده ات هست.اجازه می دن به خودشون هر طور دوست دارن در بهترین حالت پشت کنند.اینو خودت تجربه کردی.
4) این دختری که گفتم, بعد بمب نفرت و خشم از خانواده اش. با تمام وجود الان تو خانواده اش داره زندگی می کنه چرا؟

چون می گه من یه ایرانیم نتونستم خودم و از روحیات ایرانی ها دور کنم.قبل از رفتن هم من روحیاتم عوض نشده بود , عوضی شده بودم.خیلی فرقشه.دور شدنم از خانواده بی رگ و ریشه ام کرد. براش این جای افسوس شد.به گفته ی خودت شما که بی بند و بار نیستی, صد قدم جلو تری ,از آدم شکست خورده که خدا رو شکر از شکستش ,تجربه کسب کرد.

شما که دختر فهمیده ای هستی عزیزم.این دوست من تا آخر خط رفت. آدما با هم فرق می کنند, این نتونست.برگشت.با وجود شناختی که از خانواده ی معذرت میخوام حراف و ... اش داشتم الان داره, طمع آرامش و محبت رو می فهمه. و از تحقیر هم خبری نیست. مذهبی نیست ولی خانواده اش دوستش دارند.

پیشنهاد من اینه:
شما تونستی استقلال کسب کنی پس می تونی:
1)در عین آزادی خودت رو پیدا کنی.

من گرایش به مذهب داشتم ,چون تنها چیزی که خانواده ام توش دخالت نداشتن, همین مورد بود. شما خانواده ات تو چیزی که خیلی شخصی بوده , انتقاد مخرب کردن تاثیر, بد گذاشتن.(آنچه دیده می شود میوه و ثمره آنچه وجود دارد نیست) پس بیخیال بودن با توجه به شخصیت شما ,حماقت محض.
برو دنبالش . تو خیییییلی بهتر و جلو تر از هر آدمی هستی, تا بتونی به مذهب روی بیاری یا ازش دور شی.
برای اینکه وقتی دنبالیه دین و بگیری, تو رو به این میرسونه که معنی واقعیه مذهب چیه. و راحت تر بین ریا و دروغ و تزویر و خیلی چیزای دیگه رو می فهمی.
من آینده ی شما را به دو سمت میبینم: یه مومن واقعی. یه آدم خدا دوست.
هر دوش هیچ تناقضی با انسانیت نداره ,که ته همه ی مذهب ها ,به همین انسان زیستن میرسه.من با مذهب به آرامش میرسم.شما چه طور؟

پس بگرد و فکر کن ببین از خودت چه توقعی داری؟به چی می خوای برسی؟ بعد توی این زمینه , به اعتماد به نفسی میرسی ,که چون خودت به نتیجه رسیدی و بازم خودت به نتیجه میرسی با چه کسی از چه خانواده ای وصلت کنی.

2)خود خوری رو بذار کنار. با این افراد این سبکی( حالا هر کی) وارد بحث نشو. یه بله بگو. دعوا ها ,تشر ها, بخوابه.بله گفتنت ,نه حرف اونا رو تایید و نه تکذیب می کنه.بپیچون.
شکیبا باش دوست من.چیزی رو تحمل نکن که این خودش نوعی خود آزاری( بیماری مازوخیسم). مترادف شکیبایی ,فداکاریه. با فداکاریت به خانوادت نزدیک شو.از جزییات رفتاری خانواده ات, چیزی نمیدونم که مثال بزنم برات. به خانوادت نزدیک شی , لازم نیست, مثل اونا باشی.تو خودت بلدی استقلال بدست بیاری.این نقطه ی قوت تو هست ازش استفاده کن.

حالا چرا تو به خانواده ات نزدیک شی؟ :آخر همه ی مشکلات سرت و برگردونی , حد اقل چند نفر (حالا با هر احساسی در درونشون از تو) چشم و فکرشون تویی. بدون هیچ منتیییییییییی
هر ضربه ای ببینی ولی خانوادت با قرضی تو رو نمی آزارند و ضربه ای به تو نمی زنند. این یه واقعیته.
همه ی آدم ها هر چه قدر مستقل , احتیاج به هم خون رو توی ذاتشون دارند. حالا به هر قیمتی شده. بازم تهش با خانواده دلگرمی بیشتری دارند.چوناز بچگی این طور دیدند و عادت کردن.حتی بچه سر راهی, بزرگ شه. تمام تلاشش تشکیل خانواده هست برای آرامش خودش.

حال خودم الان خوب نیست در غیر این صورت بهتر می تونستم باهات حرف بزنم.روی حرفام فکر کن.

حقیقت در قلب همه آدم ها وجود دارد. هر کسی باید در آن جا جستجویش کند وآنگونه که خود می فهمدش چراغ راهش سازد.هیچ کس محقق نیست دیگران را وا دارد , طبق فهم او از حقیقت راهی را بپیماید.