در مقابل بی توجهی همسرم چه کنم

[فرشته مهربان]

سلام

اینکه شما در دوران عقد هستید دست شما را برای جدی تر عمل کردن باز میکنه .


یکم >> مهم ) شما همینطوری که هست را در نظر بگیریدش و به تغییر او فکر نکنید و ضعفهای دیگر را هم اضافه کنید و بسنجید که با چه مشکلاتی در زندگی مشترک مواجه می شوید

و تا به پذیرش همه اون مشکلات نرسیدی عروسی نکن و مطمئنش نکن که باهاش زندگی خواهی کرد ( 7 سال دوستی تحریف شناختی بوجود آورده و شما فقط روی خط احساسات بودید

نه منطق .از این به بعد آنچه از هم نمی پسندید رخ می نماید )


دوم ) همسر شما به شدت در حالت کودک هست و بلوغ کافی برای اداره زندگی را پیدا نکرده . خرج احساسات دوران دوستی هم همین ها را رسانده و به این حالت دامن زده ، اما

شما سرخوش از اون حال و هوا و بی خبر از نشانه های بالغ بودن و فاکتورهای مهم برای زندگی به دوستی ادامه دادی و .....


سوم ) متأسفانه این اعتیاد هست . مسائل اعتیاد زا فقط به مخدرهای تغذیه ای خلاصه نمی شود . هیمن برنامه های رسانه ای از سوی صاحب امتیازهای آنها برای کسب سود بیشتر

و بالا نگه داشتن بازار مصرف به گونه ای طراحی میشه که اعتیاد آور باشد . بخصوص بازیها و تولیدات پرونو ( تجارت سکس و بازی ) لذا راه درمان هم باید بطور تخصصی دنبال بشه یعنی

نیاز هست به روانشناس بالینی مراجعه کنید تا با شناسایی ویژگی های شخصیتی و خلاء های وابستگی آفرین و زمینه ساز اعتیاد با کمک به رفع همون روزنه و زمینه ها درمان اعتیاد

صورت گیرد .

خوشبختانه این نوع عتیاد فقط با روان درمانی حل شدنی هست و مثل اعتیاد به مخدرهای تغذیه ای ( انواع مواد مخدر ) بدن آنگونه آلوده نمیشه که درمان فیزیولوژی هم بخواهد .


چهارم >> مهم ) اکنون شما می توانی با قاطعیت به او اعلام کنی که میخواهی تجدید نظر کنی و با این رویه نمی توانی به زندگی با او فکر کنی و مدتی از او دوری کن و مشاوره

برو و واقعاً بخواه که شناخت دقیقتری پیدا کنی و آنچه که در آینده با آن مواجه خواهی شد را به کمک مشاور در بیار و جدی فکر کن روی آنها که آیا می توانی بپذیری و کنار بیایی و

منجر به طلاق در آینده نخواهد شد ؟؟

پنجم ) اگر همسرت به تکاپو افتاد و از ترس از دست دادنت کفت دیگه کمتر استفاده می کنم . خیلی جدی بگو این یکی از موضوعات هست . با شناخت بیشتر این مدت که دیگه از حالت

دوستی خارج شدیم . چشمم روی خیلی چیزها باز شده و .... نیاز می بینم که مشاوره بریم و تصمیم درست بگیریم ، زندگی شوخی و بازی نیست و صحبت یک عمر هست اونم عمری

مسئولیت و شرط کن که باید با هم نزد روانشناس بالینی برویم . تأکید می کنم نزد روانشناس بالینی ببرید ایشان را نه مشاور خانواده . مشاور خانواده برای بررسی هایی

که گفتم هست . در موضوع اعتیادش و بررسی دقیقتر وضعیت شخصیتی و ... نیاز به روانشناس بالینی هست .


.