به نظر من شما باید اول خودتون بهترین توانایی همسرتون رو پیداکنید. منظورم همون چیزیه که می تونه بیشترین درآمد رو ازش داشته باشه. فرض کنیم همسر شما هنرمنده، به کامپیوتر هم وارده، حسابداری هم بلده و ... ولی مطمئنا توی یکی از اینا توانایی بیشتری داره.
1. بهترین توانایی ایشون رو پیدا کنید.
2. روی اون تمرکز کنید و نگذارید و با پیدا کردن یک کار مناسب در همون زمینه برای شوهرتون اجازه ندید زمینه کاریش تغییر کنه (با تشویق، غر نزدن از مشکلات مالی زندگی، قناعت و این قبیل شعارها !!!)
3. خیلی وقتها نارضایتی شغلی به خاطر مقایسه نادرست با بقیه است. همسر شما نباید خودش رو با بقیه مقایسه کنه چون اینکار باعث دلزده شدن و بی انگیزگی می شه. تا جاییکه می دونم خیلی ها از کاری که دارن راضی نیستن ولی به هر حال بهش "می چسبن". به همسرتون بگید که قبل از ترک یک کار، غیر از علاقه خودش، به چیزهای دیگه ای هم (مثلا حفظ زندگیش) فکر کنه.
4. آیا همسرتون از اون مردهایی هست که دوست داره یک شبه ره صد ساله رو بره؟ آیا سطح رفاه زندگیتون نسبت به همسایه ها، اقوام و نزدیکان پایینتره؟ آیا دوستان شوهر شما موقعیتهای خیلی بهتری دارند؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)