RE: حكمت
نه واقعاً اينطور نيست فقط بايد ديدتو عوض كني . من كه اينا رو ميگم خودم بارها و بارها از زندگي نا اميد شدم و آرزوي مرگ كردم ولي وقتايي كه خدا رو فراموش ميكردم . دليل نا اميدي ما اينه كه تعريف درستي از هدف زندگيمون نداريم. ما هدفمونو در اون چيزي كه تلاشمونو واسش كرديم خلاصه مي كنيم و وقتي بهش نمي رسيم احساس پوچي مي كنيم . توكل به خدا واسه ادامه زندگي تنها راه حله .نمي دونم تجربه كردي يا نه . ولي من وقتي توكل مي كنم رد پاي خدا رو به وضوح در زندگيم حس مي كنم. به نظر تو اينطور نيست؟
چه تنگنای سختی است ، یک انسان یا باید بماند یا برود
و این هر دو از معنی برایم تهی شده است و دریغ که راه سومی هم نیست ...
علاقه مندی ها (Bookmarks)