دارم عشقم رو با بهانه هام از دست می دم.کمک کنید

[Aram_577]

به نام خدا
سلام
اجازه بدید بعنوان یک مرد با تجربه ده سال زندگی مشترک ، جمله آخرتون رو براتون تکمیل کنم: "حس میکنم من بیشتر انرژی میزارم برای رابطمون" البته برای تخریبش!
.
عروس خانم! مردا (حتی اگر موسیقیدان و لطیف باشند) به شدت از زن آویزون و آزمایشگر عشق بدشون میاد.
اینرو یقین بدونید که اگر دارید شوهرتون رو برای درک میزان عشقش دائم تست میکنید یعنی دارید برای زندگی مشترکتون یک گور شیک و تر و تمیز حفر میکنید البته با روشی بسیار فانتزی! نکنه روزی بیاد که یاد این جمله بیفتید که دیگه دیر شده باشه!
.
"مشک آنست که خود ببوید نه آنکه عطار بگوید." مطمئنا عطر عشق خودش به مشام میاد نیازی به آزمایش و اجبار نیست.
.
زندگی عاشقانه و عاقلانه یعنی : در کنار هم بودن اما کمی با فاصله!
.
در پناه حق.

[سوته دل]

ممنون آقای آرام.حق با شماست

- - - Updated - - -

من تجربه کافی ندارم.در خانواده ای بزرگ شدم که تنها چیزی که یادم دادند دوست داشتن و عشق ورزیدن بود.همسرم اولین و تنها مرد زندگی من بود(من برادر ندارم ) و شناخت کافی از دنیای مرد ها ندارم و برعکس همسرم هم خواهر نداره و به قول خودش با احساس ترین فرد خانوادشون هست و احساسات زیاد در خانوادشون حکم فرما نیست.حالا من باید چیکار کنم.یک عمر به یک زندگی عاشقانه فکر میکردم.

[Aram_577]

به نام خدا
سلام
ما انسانها اول با هم آشنا میشیم بعد از طی مراحلی دوست هم میشیم سپس این دوستی در مراحل رشدش تبدیل به محبت میشه. بعد از گذر مراحلی اون محبت قابلیت تبدیل شدن به عشق رو پیدا میکنه در تمامی این مراحل این عقل هستش که داره این رشد رو نظارت میکنه که آسیب زا نباشه. در انتهای کار عقل سرخی میپذیره و عشق و عقل یکی میشه.
.
ما باید بدونیم که :
اولا قرار نیست همه آدمها توانایی و قابلیت طی کامل این مراحل رو داشته باشند
ثانیا هر مرحله زمان خودش رو داره و تلاش خودش رو میطلبه.
.
پس اولین هنر ما باید درست زندگی کردن باشه مراحل رشد رو هر کسی در حد توانش طی خواهد کرد و اغلب کامل نخواهیم شد. کامل نبودن در راه رشد عشق و عقل به معنی باز ایستادن از خوب زندگی کردن نیست!
.
در پناه حق.