سلام لیلا. ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است. 32 سال بیشتر نداری. هیچ چیز دیر نشده. همین که اشتباهات قبلی رو کنار گذاشتی یک دنیا ارزش داره. من مشاور نیستم و تحصیلاتی هم در این رابطه ندارم اما میتونم احساست رو درک کنم. بخاطر اینکه تو زندگی اطرافیانم نمونه های مشابه تو زیاد دیدم. به عقیده من باید اول از همه هدف نهایی رو در زندگی مشخص کنی. بعد بشین و ببین چقدر از این هدف فاصله داری؟ چقد از اعمال گذشته ات در جهت رسیدن به اون درست بوده ؟ به چه میزان باید تغییر مسیر بدی تا دوباره در مسیر درست حرکت کنی؟ مثلا از شرایط کاری فعلی دلخوری. درست. اما مگر قرار تا آخر عمر به همین کار اکتفا کنی؟ ممکن نیست چند ماه بعد کار جدید و بهتری برای خودت داشته باشی؟ راجب تحصیلت هم همینطور. شاید خالی از لطف نباشه که بگم من سال دوم هنرستان ترک تحصیل کرده بودم. اما بعد از هشت سال مجدد در شرایطی که متکفل خانواده بودم به صورت غیر حضوری و بدون کلاس و معلم در رشته ریاضی فیزیک به تحصیل ادامه دادم.. قطعا هلن کلر رو میشناسی ببین دیدگاه دختری که قادر نیست مانند من و تو ببینه، بشنوه ، حرف بزنه. و از دنیای اطرافش مانند ما آگاه بشه راجب زندگی چیه:
هنگامی که دری از خوشبختی به روی ما بسته میشود ، درهای دیگری باز می شوند ولی ما. اغلب چنان به دربسته چشم می دوزیم که درهای باز را نمی بینیم. ((هلن کلر ))
لیلا خانم. با یادآوری خاطرات تلخ گذشته، امروزت رو تیره نکن. تا فردا رو در دستانت داشته باشی. اراده تو بزرگترین دارایی و گنجینه ای هست که هنوز متعلق به توست. کافیه به درستی از اون استفاده کنی.
علاقه مندی ها (Bookmarks)