سعی کن تعداد دوستان صمیمی ات را زیاد کنی. و با دوستان صمیمی ات در هر موردی صحبت کنی. آنوقت یواش یواش ترست از اشتباه حرف زدن می ریزد. دیگران زیاد به طرز صحبت ما اهمیت نمی دهند . مگر همکاران که دنبال سوتی برای زیراب زنی یا حسودان باشند.

همه افراد خوب حرف زدن را بلدند. اگر ارتباطات اجتماعی بیشتری داشته باشی. و آنرا فقط به جمع همکاران و خانواده محدود نکنی. یواش یواش وسواست از بین می ره و من فکر می کنم که در این زمینه بایستی صبور باشی.

مثلاً می توانی در مترو با بغل دستی ات صحبت کنی یا در اتوبوس یا در مکانهای دیگر با افراد مختلف مثلاً با راننده تاکسی .

با همسایه و غیره .

آنها از حرف زدن تو ایراد نمی گیرند و بیشتر گوش می دهند. بعد دیگر از اشتباه حرف زدن نمی ترسی .

من خودم مدت زیادی وسواس فکری شدیدی در زمینه حرف زدن داشتم و من برعکس تو زمان حرف زدن ، اشتباه حرف می زدم .

دلیلشم سرکوب حرفهایم از طرف خانواده در دوران کودکی، نوجوانی و اوایل جوانی ام بوده است.

حالا بعد از گذشت سالها متوجه شده ام که خوب ، اشتباه حرف زدن آدم را نمی کشه . پس حالا داره وسواس فکری از من دور می شه.