زندگی ما چه وقت قراره شیرین بشه ؟؟؟

[گل آرا]

سلام دوست خوب.
وقتی پست همسرت رو خوندم و دیدم ازت حمایت کرده خواستم واسه هر دوتون یه عالمه تشویق بذارم که دیدیم فرشته مهربان این کارو کرده
بی دل درست میگه هر کسی بسته به فرهنگی داره مشکلات خاص خودش رو داره و نباید زندگی ها رو با هم مقایسه کرد. کاری که خیلی از ماها اولش کردیم و چون برامون غیر قابل هضم بود جا خوردیم.
من یه خورده از لحنت تو پاسخگویی به دوستان ناراحت شدم. آخه یاد خودم افتادم. یادم اومد که چقدر به خاطر لحن تندم با همسرم مشکل درست کردم. یه لحظه فکر کردم شاید خیلی جاها هم خودت هم همسرت از همین موضوع رنجیدین.
منم یه روزایی که خدا رو شکر دیگه هرگز تکرار نشد مشکلات بدی داشتم. منم تا طلاق رفتم. وقتی اومدم اینجا 2 تا تاپیک پر کردم از بدی هایی که شوهرم در حقم کرده بود و یه دونه از کارهای خودم رو ننوشتم چون به نظرم کارم اصلا اشتباه نبوده !!!!
به تاپیک من حتی یه کارشناس هم سر نزد. خیلی خوش به حالته که قدم به قدم دستت رو گرفتن و دارن میبرن جلو. هیچ کس نگفت چه کار باید بکنم. فقط دوستای خوب اومدن و به من گفتن چندتا کارگاه آموزشی تو همین تالار رو بخونم و سی دی های آقای فرهنگ رو گوش بدم. اما وقتی یکی از بچه های تالار خیلی ظریف از لا به لای حرفام یه انتقادی به من کرد، کلی آتیش گرفتم و بهش گفتم "تو شرایط من بودی که اینو میگی؟؟؟؟"
اونم به جای عذرخواهی گفت آره بودم و کلی دیگه به کارام ایراد گرفت! منم ناراحت شدم، منم مثل شما گریه کردم، ولی همون یه دونه انتقاد برام کافی بود که به خودم بیام و ببینم دارم چه کار میکنم !!!! خیلی چیزها رو تو خودم تغییر دادم و وقتی بعد از 4 ماه برگشتم خونه ام، دیگه هرگز حتی یه لحظه هم اون روزها تکرار نشد.

میدونم ماهیت مشکلات با هم فرق داره، اما راه حل همه مشکلات هرچی باشه مبناش ایجاد تغییره در هر دو طرف! نه فقط یکی! من وقتی تغییر کردم، شوهرم از این رو به اون رو شد. این رابطه هم دو طرفه است... مثل همه چی زندگی مشترک.
گفته بودی غیر از چند نفر برات پست نذارن
اما من این کارو کردم. چون خودم تو زندگیم خیلی چوب برخورد تندم با اطرافیانم رو خوردم. خواستم بگم گاهی یه انتقادی که ممکنه اشک آدمو دربیاره، بیشتر آدمو تو فکر میبره. اولش هم خودم رو برات مثال زدم که فکر نکنی منظورم این بوده که به رفتار تو انتقادی داشته باشم. وقتی آدم راه حل مشکلی رو که خودش داشته بلده، خیلی سخته که ببینه یکی دیگه هم درگیر اون مشکله ولی به روی خودش نیاره. حتی حتی حتی اگه طرف مقابل برنجه، این رنجیدن و تندی طرف مقابل رو به جون میخره به این قیمت که اون شخص بفهمه اشکال کارش چیه.
اگه نه ما که نه همدیگه رو میشناسیم، نه دیدیم، نه خواهیم دید، نه فامیلیم، نه چیزی بهمون میرسه این وسط.
ولی زندگی من یکی رو همین تالار نجات داد. قدر تک تک پست ها رو بدون حتی پست های تلخ.
موفق باشی