مشکل اعتقادی

[ترانه ی عشق]

سلام آرکادیای عزیز
آره دوست عزیز میشه که برگردی به باورهای قشنگ دوران کودکیت...حتی خیلی قشنگ تر از اون موقع..ولی فرقی که داره اینبار خودت بهش رسیدی، تو گوش ت نکردن...

من هم همسن شما که بودم، یه همچین حس و تفکری داشتم
از خدا خواستم که اگه هستش و وجود داره، خودشو بهم نشون بده...
یه جوری حالیم کنه..
یه جوری یه نشونه سر راهم بذاره...
میدونی دوست من...
خدا هست...
کافیه یکم باهاش نجوا کنی...
یکم به ندای دلت گوش کنی...
این شعر رو خیلی دوست دارم:
" خدا گوید تو ای خورشید زیبایم،
تو ای والا ترین مهمان دنیایم
بدان آغوش من باز است
شروع کن یک قدم با تو
تمام گام های مانده اش با من... "
کافیه که تو با تمام وجودت بخوای...
و از خدا بخوای...

میدونی؟
حس من اینه...که تو که اومدی و این تاپیک رو زدی، یعنی امادگی تغییر رو داری...
. این خیلی خوبه
این یعنی اینکه تعصب نداری که خدا نیست و دین چیه و اسلام دیگه چیه و این چیزا که خیلیامون میشنویم...
این یعنی که دریچه ی دلت به سوی نور بازه
پس از خدا بخواه...
از خودش...توی این ماه قشنگ.... مطمئن باش اگه بخوای کمکت میکنه
جوری که خدا رو توی بغلت حس میکنی...
خدا رو که حس کنی، کم کم اسلام هم لمس میکنی...
میبینی اسلام چقدر قشنگه...
میبینی اسلام یعنی همون " خوب بودن " ....
میبینی اسلام یعنی نور...
منتظر خبرهای خوبی در این تاپیک ازت هستم
موفق باشی دوست خوبم و از خدا برات بهترین ها رو ارزو میکنم

البته دوست خوبم، من ادعایی ندارم درباره خودم ها! من هرگز ادعای لمس کامل اسلام رو ندارم....ولی میدونم که میشه....